سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محسن موید – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
محسن موذن – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
علی اصغر کلاگری – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
احمد جهانگیری – انستیتو تحقیقاتی علوم پایه، تبریز

چکیده:

شبه جزیره اسلامی یک مخروط استراتوولکان با شیب یالهای بسیار ملایم است که از تناوب گدازه های لویسیت نفریت، بازانیت و لوسیت بازانیت و سنگهای پیرکلاستیک وابسته به تشکیل شده و بعد از فرو ریزش کالدرای مرکزی مورد تهاجم گنبدهای اسیدی و با ترکیبی د رحد تراکیت تا سینیت قرار گرفته است. دایکها و استوکهای لامپروفیری تیپ مینت و با سرشت کالکوآلکالن مجموعه ولکانو – کلاستیک شبیه جزیره سالمی را قطع رده اند.
بررسی ترکیب شیمیایی دایکهای لامپروفیری شبه جزیره اسلامی و سنگهای همراه (تفریت ها، بازانیت ها، سینیت ها و تراکیتها) نشان میدهد که ماگمای مولد آنها از نوع شوشونیتی و اولتراپتاسیک بوده و پدیده تبلور بخشی و تفکیک بلورین از مهمترین عوامل متحول کننده ماگمای مولد آنها بوده است. نمودار عنکبوتی عناصر نادرخاکی مربوط به این دایکها الگوی تفریق یافته ای را نشان می دهد و آنومالی مثبت عناصر نادر خاکی سبک (LREE) و آنومالیمنفی عناصر نادر خاکی سنگین (HREE) در این نمودار مشهود استو
ای الگوی خاص می تواند نشانگر وجود گارنت در موارد منشاء فوگاسیته بالای CO2/H2O در محیط تشکیل ماگمای لامپروفیری و عمق زیاد تشکیل ماگمای یاد شده باشد. فراوانی عناصر LILE در این دایکها می تواند انعکاسی از نرخ ذوب اندک گوشته گارنت لرزولیتی و یا آلایش با مواد پوسته ای باشد. دایکهای لامپروفیری تیپ مینت شبه جزیره اسلامی در یک محیط پس برخوردی شکل گرفته اند.