سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محسن موذن – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
محسن موید – امور اکتشافات شمال غرب صنایع مس ایران – اهر
قادر حسین زاده – امور اکتشافات شمال غرب صنایع مس ایران – اهر

چکیده:

دایک لامپروفیری قخلار بفاصله ۳۹ کیلومتری غرب شهرستان مرند – استان آذربایجان شرقی قرار داشته و بداخل نهشته های ولکانیک پلیو – کواترنر این منطقه که دارای سرشت کالکوآلکالن با پتاسیم بالا و شوشونیتی اند، تزریق شده است. کنتاکت این دایک با سنگهای درونگیر تیز بوده و رنگ آن نسبت به سنگهای همبر تیره تر است. کانی شناسی آن شامل فنوکریستالهای شکلدار تانیمه شکلدار و زونه میکا، کلینوپیروکسن های زونه با ترکیب سالیتی و فلدسپار آلکالن است که با بافت اوسلار خمیره این سنگ را تشکیل دادهاست. کانی عارضه ای آن آپاتیت می باشد. بر اساس پاراژنز کانی شناسی به گروه مینت و انواع لامپروفیری کالکوآلکالن و شوشونیتی شباهت دارد. در دیاگرامهای ژئوشیمیایی تفکیک کننده گروه های پنجگانه لامپروفیری، همگی نمونه های به انواع کالکولآلکالن تعلقداشته و رفتار عناصر کمیاب آن در ئیاگرانهای عنکبوتی نرمالیزه شده نسبت به MORB و کندریت نشان میدهد که همبستگی مناسبی بین نمونه های منطقه قخلار و لامپروفیرهای کالکوآلکالن و مینت های جوان ایالت متحده امریکا وجود دارد. در دیاگرامهای تفکیک کننده قوسهای ماگمائی از انواع داخل صفحه ای ، همگی نمونه ها به محثیطهای قوس ماگمایی تعلق داشته و در دیاگرام مثلثی ۳Zr-50Nb – Ce/P2O5 تمامی نمونه ها در محدوده قوسهای پس برخوردی قرار گرفته اند.