سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: بیست و چهارمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

رباب قاسمی اصل – کارشناس ارشد پترولوژی
محمد پور معافی – هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

سنگ‌های آذرین شرق اینچه حاوی سنگ‌های ولکانیکی به پلوتونیکی به ترتیب سن ائوسن و الیگوسن می‌باشد که سنگ‌های پلوتونیکی درون ولکانیک های منطقه نفوذ کرده است. پلوتونیکها از این نوع کوارتز مونزونیت، کوارتز دیوریت و ولکانیک ها از نوع آندزیت، هورنیلند آندزیت و آندزیت بازالتی بود و به آندزیت که بگذاری طلاق دارند. مطالعات میکروسکوپی شواهدی از اختلاط ماگمایی همچون بافت ابولی به آثار خوردگی و آلتراسیون انتخابی در پلاژیوکلاز ها ، وجود دی‌اکسید و هورنیلند سوخت و اپاسیته شده و …. را در سنگ‌های منطقه نشان می‌دهد. بررسی‌ها حاکی از آنست که ماگمای مولد سنگ‌های منطقه یکی بود و سنگ‌های آذرین درونی و بیرونی از یک ماگمای واحد و طی گذشت زمان به وجود آمده‌اند. در نمودارهای هارکر نیز هیچ‌گونه جدای شخصی بین صحنه‌ها دیده نمی‌شود و تنها روند تفکیک یکسانی را طی کرده‌اند. سری ماگمای سنگ‌های منطقه از نوع کالکو آلکالی و متاآلومینه بود و ولکانیکها به آندزیت های آند شباهت دارند.