سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سیدمحمد پورمعافی – دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی
منصور قربانی – دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی
فاطمه ایلغمی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در جنوبغرب شهرستان هشترود – ۱۳۰ کیلومتری شهرستان هشترود – بین طولهای َ۳۰ ، ۴۰ درجه سانتی گراد َ۴۵ ، ۴۶ درجه سانتی گراد شرقی و عرضهای ۰۰، ۳۷ درجه سانتی گراد ، َ۵ ، ۳۷ درجه سانتی گراد شمالی واقع شده است. این منطقه در تقسیم بندی زونهای ساختاری ایران، جزئی از زون البرز غربی – آذربایجان محسوب میگردد. ماگماتیسم این منطقه در بر گیرنده سنگهای اذرین درونی به سن الیوسن با ترکیب مونزونیت و سینیت درکنار سنگهای آذرین بیرونی تراکیت می باشد. شواهد پتروگرافی نشان میدهد که تودهنفوذی در عمق بسیار کم پوسته جایگزین شده است. مطالعات پتروگرافی نشانه هایی از اختلاط ماگمائی را در سنگهای مورد مطالعه مطرح می کند که برخی از این شواهد عبارتند از : بافت غربالی و آنتی راپاکی وی در پلاژیوکلازها، وجود بیوتیت و هورنبلند اپاسیته شده و … بررسیهای ژئوشیمیایی نشان دهنده آن است که ماگمای مولد سنگهای منطقه احتمالا یکی بوده و سنگهای اذرین بیرونی و درونی از یک ماگمای واحد و طی گذشت زمان بوجود آمده اند. در نمودار هراکر نیز جدایش خاصی بینسنگها دیده نمی شود و این سنگها روند تفریق یکسانی را طی کرده اند ماگمای تشکیل دهنده این سنگها احتمالا بیشتر از نوع آلکالن بوده که تحولات بعدی برخی از سنگها را بسوی آلکالین سوق داده است.