سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

زهرا براتیان قرقی – دانشجوی ، کارشناسی ارشد مهندسی آب دانشگاه صنعتی شریف
بهزاد عطایی آشتیانی – استادیار و عضو هیأت علمی دانشکده مهندسی عمران ، دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

دراین تحقیق مطالعات آزمایشگاهی بروی مدل پایههای مرکب از ستونپایه، سر شمع و گروه پایه جهت تخمین عمق آبشستگی موضعی انجام گرفتهاست . کلیه آزمایشات تحت شرایط آب صاف، رسوب بستر یکنواخت و دبی ثابت انجام شده است . شرایط متغیر آزمایش، شامل ارتفاعات متفاوت سطح فونداسیون از بستر میباشد که بروی دو مدل با نسبتهای متفاوت عرض پایه به فونداسیون، و چیدمان
متفاوت گروهشمع انجامگرفتهاست . براساس مشاهدات آزمایشگاهی، تغییرات عمق آبشستگی با ارتفاع سرشمع بررسی گردیدهاست . از مقایسه نتایج حاصل از روشهای موجود، با نتایج این تحقیق مشخص گردید که تخمین حاصل از این معادلات، خصوصا روش HEC-18 ، در محدودهای که تمام سرشمع و یا بخشی از آن زیر بستر مدفون است، بسیار محافظهکارانه میباشند . برمبنایآزمایشات حاضر، ضریب اصلاحی بروی معادلات HEC-18 برای محدوده مذکور ارائهشدهاست . سپس به کمک نتایج آزمایشگاهی سایر محققین و نتایج آزمایش بروی یک مدل مرکب از پایه وسرشمع دقت روش ارزیابی گردیده است .