سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین همایش زمین شناسی کاربردی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

فرانک خجسته – دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر
نرگس بهزاد – گروه پژوهشی زمین کاو، تهران
فاطمه غفارزاده – موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران

چکیده:

در حین فرایندهای عملیاتی مختلف نظیر استخراج و بهره برداری، ذخیره نفت خام درمخازن سطحی، خطوط انتقال نفت خام و مواد سنگین هیدروکربوری، رسوبات مختلفیاز جمله آسفالتین تشکیل می گردد. آسفالتین در واقع اجزاء سیاه و جامد نفت خام است که در دی سولفیدکربن محلول ولی در نفت های پارافینی نامحلول است. این ترکیب از هیدروکربنهای چند حلقه ای و پلیمری بزرگ دارای بار الکتریکی منفی و بصورت کلوئیدی تشکیل شده که توسط مولکولهای مالتین احاطه شده است. مالتین باعث تعلیق آسفالتین در نفت می گردد. بنابراین هرگونه عمل فیزیکی و شیمیایی که باعث از بین حالت تعلیق ذرات آسفالتین گردد منجر به تشکیل و رسوب آنها خواهد شد که پیامدهای بعدی را به دنبال دارد. به عبارتی تغییر پارامترهای فیزیکی فشار، دما و حجم وتغییر نسبت اجزاء متشکله نفت ( در اثر تولید نفت، تزریق گاز بصورت امتزاجی ویا دیگر انواع تزریق ها ) سبب خارج شدن سیستم کلوئیدی نفت از حالت تعادل و رسوبگذاری آسفالتین می گردد. معضل آسفالتین یکی از مواردی است که تا کنون بطور جدی حل نشده است. درحال حاضر بعضی میادین نفتیمشکل تولید آسفالت را دارند بطوریکه خطوط لوله جریانی که توسط رسوبات آسفالتی مسدود می گردد، باعث کاهش ویا قطع جریان می گردند. تمییز سازی این خطوط خود متحمل هزینه گزافی است.
از آنجا که نفت ها در شرایط زمین شناسی و ژئوشیمیایی مختلفی زدایش یافته اند. لذا تفاوتهای زیادی در خصوصیات اجزاء متشکله نفت ها و به تبع آن شرایط پایداری آنها وجود دارد. این مقاله به بررسی شرایط ژئوفیزیکی و ژئوشیمیایی بر روی تشکیل آسفالتین و میزان تعلیق آن پرداخته است.