سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

زین العابدین صفر خانلو – گروه زمین شناسی دانشگاه تهران
محمد کرانتی – پژوهشگاه صنعت نفت
محمدرضا کمالی – پژوهشگاه صنعت نفت
محمد رضا رضایی – گروه زمین شناسی دانشگاه تهران

چکیده:

سازند شمشک با ضخامت زیاد و همراهی شیل های سیاه و ماسه سنگ های ضخیم لایه، از دیر باز مورد توجه کارشناسان شرکت نفت و شرکت نفت و شرکت ملی فولاد بوده است. در منطقه خوش ییلاق و معدن طزره، به علت نبود مغزه، از مقاطع رخنمون استفاده شد. بیشتر ماسه سنگ ها در حد لیتیک آرنایت و بیشتر لیتیک ها رسوبی (شیل و چرت) است. سیمان موجود در ماسه سنگ های سازند شمشک عبارتند از: سیمان کلسیتی بافبریک اسپاری و پویکیلوتاپیک با گسترش زیاد که عمدتا در سراسر ضخامت سازند دیده می شود. سیمان دولومیت آهندار با فابریک شکری، لوزی های ریز و دولومیت های زین اسبی است. سیمان هماتیتی گسترش چندانی ندارد. برای بررسی سیمان کوارتزی از روش Houseknecht, 1988 استفاده شد که با این روش، نحوه فشار وارده بر رسوبات و نیز نحوه تٱمین سیلیس مورد نیاز برای تشکیل سیمان کوارتزی مشخص می شود. برای رسیدن به نتایج ذکر شده، تعیین پارامترهای سیمان کوارتزی و کوارتز همپوشانی شده ضروری است. تعیین مقدار کمی پارامترهای فوق با استفاده از دستگاه کاتدولومینساس امکان پذیر است و به علت عدم استفاده از دستگاه مذکور پارامترهای فوق الذکر به صورت کیفی مشخص شدند.