سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محسن عسکری – دانشجوی کارشناسی ارشد شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان

چکیده:

در دهه های اخیر همزمان با رشد علوم اجتماعی چه به معنای خاص آن و چه به معنای عام آن از یک سو و آشتی یافتن هر چه بیشتر علوم بین رشته ای همچون برنامه ریزی شهری و منطقه ای ، برنامه ریزی حمـل و نقل و همچنین مهندسی ترافیک با علوم اجتماعی از سوی دیگر،زمینه های پیدایش شاخصهای اجتماعی هر چه بیشتر در میان علوم بین رشته ای مذکور فراهم گردیده است . چنین جهشی را خواه چه از تئوری به عمل و یا از عمل به تئوری فرض کنیم ؛ ناگزیر به تفکر و اندیشیدن به زمینه های اجتماعی هر اقدامی در موضـوعات ،مشکلات و مباحث ترافیکی و حمل و نقل در جهت موفقیت اجرایی آنها هستیم . این مقاله دو هدف عمـده را دنبال می نماید ؛ اول بررسی و تعریف شاخص پذیرش اجتماعی و دوم به چالش کشیدن و شناسایی بیشتر این شاخص در هر دو رشته ترافیک و حمل و نقل . در اد امه اشاره خواهد شد که با وجود رشد مفاهیم اجتماعی در علوم وابسته به حمل و نقل و ضرورت اجرایی آن کمتر به این مقوله در بین متخصصین شهرسازی،حمل و نقل و ترافیک توجه گردیده است .