مقاله پراكنش قارچ Polymyxa betae ناقل ويروس ريشه گنايي چغندرقند در استان هاي اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در پژوهش در علوم كشاورزي (JOURNAL OF RESEARCH IN AGRICULTURAL SCIENCE) از صفحه ۶۹ تا ۷۹ منتشر شده است.
نام: پراكنش قارچ Polymyxa betae ناقل ويروس ريشه گنايي چغندرقند در استان هاي اصفهان
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Polymyxa betae
مقاله ريشه گنايي چغندر قند
مقاله مناطق آلوده و غير آلوده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جلالي صادق
جناب آقای / سرکار خانم: افضلي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: روانلو عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: بيك زاده ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: الماسي حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
قارچ Polymyxa betae ناقل ويروس عامل بيماري ريشه گنايي چغندرقند (Beet rhizomania) مي باشد. اين قارچ خاكزي بصورت انگل اجباري روي ريشه هاي چغندرقند و ديگر گياهان خانواده Chenopodiaceae زندگي مي كند و با توليد اسپورهاي مقاوم (Cystosori) قادر است سالها در خاك بصورت غير فعال باقي مانده و به راحتي توسط خاك، اندام آلوده گياهي و ماشين آلات كشاورزي انتقال يابد. نظر به اهميت اين بيماري در زراعت چغندرقند، مطالعاتي روي پراكندگي قارچ ناقل طي سال هاي ۸۲-۱۳۸۱ در استان اصفهان، خراسان و آذربايجان غربي انجام شد. نمونه هاي خاك جمع آوري شده از مزارع چغندرقند با حجم مساوي از ماسه استريل مخلوط و بذر چغندرقند رقم حساسCV-P22  در آنها كشت شد. هشت هفته بعد، براي تعيين ميزان آلودگي بوته ها به قارچ P.betae، ريشه هاي چغندرقند پس از شستشو در آب روان، در محلول اسيد فوشين در لاكتوفنل رنگ آميزي و توسط ميكروسكوپ نوري مطالعه شد. نتايج بررسي ۲۸۹ نمونه خاك مزارع چغندرقند اصفهان نشان داد كه بيشترين آلودگي مربوط به قلعه اسلام آباد با ۷/۴۵ درصد نمونه آلوده بود. همچنين از تعداد ۳۵۲ نمونه خاك مزارع چغندرقند آذربايجان غربي تعداد ۷۹ نمونه آلوده به قارچ بود. حداكثر آلودگي در منطقه چغندركاري، قره ضياءالدين با ۸/۳۱ درصد تعيين شد. با نمونه برداري از ۲۳ منطقه در استان خراسان مشخص گرديد كه آلودگي قارچ P.betae در نواحي شمالي شديدتر است. در مناطق چناران، تربت جام، شيروان، قوچان، فريمان و سبزوار بيش از ۵۰ درصد نمونه ها، آلودگي به قارچ را نشان دادند. مشاهدات ميكروسكوپي نشان دهنده پتانسيل بالاي اين قارچ در آلوده نمودن ريشه هاي ظريف چغندرقند در گلخانه بود به طوريكه ميزان اسپور مقاوم در هر گرم ريشه بيش از ۴۸۰ عدد شمارش شد. با توجه به گسترش وسيع اين قارچ در خاك هاي بررسي شده، انتشار ويروس عامل بيماري ريشه گنايي در كليه مناطق چغندركاري استان اصفهان، آذربايجان غربي و شمال استان خراسان رضوي اجتناب ناپذير مي باشد.