مقاله پراکنش نماتدهاي مولد زخم ريشه (Pratylenchus spp.) و نوسانات جمعيتي آ نها در مزارع گندم آبي و ذرت منطقه مرودشت، فارس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در بيماريهاي گياهي از صفحه ۳۳۷ تا ۳۴۷ منتشر شده است.
نام: پراکنش نماتدهاي مولد زخم ريشه (Pratylenchus spp.) و نوسانات جمعيتي آ نها در مزارع گندم آبي و ذرت منطقه مرودشت، فارس
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آيش
مقاله انگل گياهي
مقاله چغندرقند
مقاله يونجه
مقاله Pratylenchidae

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قادري رضا
جناب آقای / سرکار خانم: كارگربيده اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: بني هاشمي ضياالدين
جناب آقای / سرکار خانم: تقوي سيدمحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منظور بررسي پراکنش نماتدهاي مولد زخم ريشه، طي چندين مرحله در سال هاي ۸۴ تا ۸۶ جمعا از ۱۸۲ مزرعه گندم آبي و ذرت مرودشت و برخي شهرستان هاي استان فارس از خاک و ريشه نمونه برداري انجام گرفت.
شناسايي و شمارش جمعيت گونه هاي Pratylenchus در هر مزرعه صورت گرفته و مزارع آلوده به هر گونه مشخص گرديد. با انجام نمونه برداري، جمعيت اوليه اين نماتدها در ۵۶ مزرعه قبل از جوانه زني بذور گندم در ماه هاي آبان و آذر ۱۳۸۵ تعيين گرديد. تغييرات جمعيت نماتدهاي مولد زخم ريشه در برخي از سيستم هاي کشت با انجام سه نوبت نمونه برداري در ماه هاي تير و آبان ۸۵ و خرداد ۸۶ در هشت مزرعه مطالعه گرديد. علاوه بر آن نوسانات جمعيتي دو گونه P. neglectus و P. thornei در دو مزرعه گندم نيز، طي يک فصل زراعي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد که %۵۶٫۶ مزارع گندم آبي و ذرت منطقه مرودشت آلوده به نماتدهاي مولد زخم ريشه مي باشند. گونه P. neglectus با %۳۹ پراکنش، گونه غالب در اين مزارع بود، گونه P. thornei در %۱۴ مزارع وجود داشت و در%۳٫۷  مزارع نيز آلودگي به هر دو گونه وجود داشت. مطالعه تغييرات جمعيت اين نماتدها در هشت مزرعه نشان داد که کشت ذرت در تابستان و گندم در پاييز بهترين شرايط را براي فعاليت و افزايش جمعيت آنها فراهم مي سازد در حاليکه کشت گياهاني مانند چغندرقند، يونجه و آيش باعث کاهش جمعيت نماتد مي گردد. ميزان جمعيت نماتد هاي مولد زخم ريشه در يک فصل زراعي بتدريج افزايش يافته و در زمان برداشت به بالاترين حد خود رسيد. اين افزايش غالبا در ريشه ها بوده و جمعيت درون خاک فقط در زمان برداشت، افزايش نشان داد.