سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مریم کرباسی – مربی، دانشکده مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

عملیات ساخت، تولید، حمل و نقل و نصب قطعات عظیم الجثه صنعتی مستلزم صرف هزینه های هنگفت، زمان زیاد و امکانات ویژه ای است. به همین دلیل سیاست گذاری های صنایع دنیا به طور روز افزونی به سمت به کارگیری روشهای موثر و موفق تعمیرات این دسته از قطعات سوق داده می شود. در این تحقیق با رویکردی علمی- عملی، به بررسی دلایل شکست یک لوله فولادی رولیک که پس از تعمیر، حین کاربرد شکسته است پرداخته می شود. در این نوع قطعات به دلیل هزینه بالای تولید که ناشی از ابعاد قابل توجه محصول است، معمولا اجرای عملیات تعمیراتی در طول کاربرد، رایج می باشد. در این راستا، تاثیر پروسه های تولید (ریخته گری و نورد) و تعمیزات (سوراخکاری و جوشکاری) بر سطوح شکست و میکروساختار قطعه مورد توجه و ارزیابی قرار گرفت و نمونه های تهیه شده پس از ارزیابی ماکروسکوپی تحت آزمایشهای: شکست نگاری و متالوگرافی توسط میکروسکوپ الکترونی (SEM) قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشان داد که: پروسه تعمیر با دو مکانیزم همزمان ایجاد حفرات و مکها حین پروسه های سوراخکاری و جوشکاری همچنین ایجاد ساختارهای ترد، مانند: مارتنزیت و بینیت منجر به حساس شدن ساختار، جوانه زنی و اشاعه ترکها، شکست و تخریب لوله شده است. همچنین بررسی ها نشان داد که میکروساختار حاصل از پروسه تولید مناسب بوده و عیوب ریختگی و نورد در آن مشاهده نگردید. به بیان دیگر «تعمیر» نامناسب منجر به «تخریب» قطعه شده است.