سال انتشار: ۱۳۹۲

محل انتشار: دومین همایش ملی آینده پژوهی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی اصغر عباسی – گروه مهندسی آینده پژوهی، دانشکده مدیریت، علم و فناوری، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محسن بهرامی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر، پژوهشکده مطالعات آینده

چکیده:

پس نگری یکی از روش های آینده پژوهی است که در طبقه سناریوها قرار می گیرد. این روش از اوایل دهه ۷۰ میلادی به طور رسمی مطرح شد و در سال های اخیر راه خود را به مقوله توسعه پایدار نیز باز کرده است و در پروژه های بزرگ مربوط به پایداری نیز استفاده می شود. این روش بر خلاف روش های معمول، ابتدا آینده مطلوب را تصویر می کند و سپس به عقب باز می گردد تا ببیند در این راه چه کارهایی باید صورت گیرد تا تصویری که ما از آینده داریم به واقعیت تبدیل شود. پس نگری برای آینده های بلندمدت )تا ۵۰ سال( و مسایلی که ماهیتی پیچیده دارند به کار می رود. در مقاله حاضر گام های انجام چندین روش پس نگری شرح داده شده و در آخر تلاش شده است تا مزایا و محدودیت های این روش بیان گردند.