سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدرضا رستیمی درونکلا – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی و مهندسی، گروه پلیمر، پژوهشگاه پلیم
محمدعلی سمسارزاده – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده فنی مهندسی، گروه پلیمر

چکیده:

بخش عمده مونومرهای وینیلی قابلیت پلیمریزاسیون از طریق فرایند پلیمریزاسیون رادیکالی انتقال اتم (ATRP) را دارند. فرایند ATRP بر مبنای تعادل میان یک جزء فعال و یک جزء غیر فعال استوار است که این امر موجب می شود تمام زنجیرها در یک زمان و باهم شروع به رشد نموده و پلیمر حاصل توزیع وزن مولکولی باریکی دارد. این فرایند در محیطهای حلالی، توده، امولسیونی، دیسپرسیونی و سوسپانسیونی قابل انجام است و نکته مهم این است که انتخاب دقیق مونومر، محیط واکنش و دما، آغازگر و سیستم کاتالیست و دیگر افزودنیها برای سنتز پلیم ری با ساختار و عاملیت خاص و توزیع وزن مولکولی کنترلی بسیار بااهمیت است. در این بررسی با استفاده از فرضیات اولیه و روابط سینتیکی و مقایسه آنها با داده های تجربی، مقدار ثوابت سرعت فعال سازی (Ka) و غیرفعال سازی (Kd) بدست آمد و نتایج نشان داد که با افزایش ثابت سرعت غیر فعال سازی، زنجیرهای فعال شده به سرعت به حالت غیر فعال در آمده و احتمال وقوع واکنشهای اختتام به سمت صفر می رود و توزیع وزن مولکولی محصول نهائی به سمت مقدار یک نزدیک می شود.