سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

معصومه فیروز امندی – گروه علوم دامی دانشگاه تبریز
جلیل شجاع – عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
مرتضی جبارپور بنیادی – عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
صابر قنبری – عضو هیئت علمی دانشگاه زنجان

چکیده:

در این مطالعه تنوع آللی در دو جایگاه میکروساتلایت موجود در اینترون ۲ ژن DRBP1 و DRB3 در ۳۰ راس گاو نژاد سرابی و ۲۶ راس گاو هلشتاین مورد بررسی قرار گرفت. نشانگرهای ریز ماهواره ای توسط واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) تکثیر شد و فرآورده های آن بر روی ژل پلی اکریلامید ۸% واسرشت ساز الکتروفورز گردید. دو نشانگر در توالی پلی مورف بودند. در نژاد سرابی ۹ و ۵ آلل و در نژاد هلشتاین ۱۰ و ۴ نوع آلل به ترتیب برای نشانگر DRB3 و DRBP1 مشاهده گردید.نشانگر DRBP1 دارای ۶ آلل جدید بود که با اندازه های آللی گزارش شده در تحقیقات قبلی کاملاً متفاوت بود. تفاوت های قابل توجهی در فراوانی های آللی دو نشانگر مابین دو نژاد مشاهده گردید. تعادل هاردی – واینبرگ با تست کی دو و حداکثر نسبت درست نمایی بررسی شد که در دو آزمون هر دو جایگاه تفاوت معنی داری از حالت تعادل نشان دادند. ارزش ضریب هترو زیگوتی برای دو نشانگر در نژاد سرابی و هلشتاین به ترتیب ۰/۴۹ و ۰/۶۷ محاسبه شد. نتایج این مطالعه نشان می دهد دو نشانگر میکروساتلایت (DRBP1 و DRB3) در نژاد بومی (سرابی) پلی مورف هستند و می توانند به عنوان نشانگر ژنتیکی مورد استفاده قرار گیرند.