سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی نعیمی آباد – دکتری ژئومورفولوژی و هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه
نساالسادات حسینی صرافی – دانشجوی کارشناسی ارشد گرایش سنگ‌شناسی رسوبی و رسوب‌شناسی

چکیده:

زلزله یکی از مهمترین بلایای طبیعی حاکم در محیط زیست می‌باشد.با توجه به این که هر ساله در بخش‌های مختلف کره زمین به دلیل مکان گزینی نادرست شهرها، تلفات جانی و مالی فراوانی در نتیجه رخداد زمین‌لرزهحادث می‌شود، لذا لزوم شناخت کامل واکنش محیط در مقابل زلزله می‌تواند در راهنمایی مدیران در خصوص اتخاذ تصمیمات صحیح در زمینه برنامه‌ریزی شهری کمک نماید. در این راستا مدل فضایی چند معیاری، که دارایساختاری تحلیلی بر مبنای مکان می‌باشد می‌تواند به طور نامحدود متغیرهای رخداد زمین‌لرزه را بررسی نماید و با ارائه وزن‌های درون گروهی و بین گروهی به نتیجه مطلوب و منطقی به صورت مکانی دست پیدا کند. در این مقاله با استفاده از مدل فضایی چند معیاری و استفاده از اطلاعات زمین مرجع موجود و همچنین استفاده از تئوری‌های حاکم در خصوص پتانسیل رخداد زمین لرزه در محیط زیست ، رخداد زمین‌لرزه در استان فارس پهنه‌بندی شده است و به این نتیجه رسیده است که ۷۱ درصد از مساحت استان فارس در پهنه با خطر بالا تا خیلی بالا قرار گرفته است.پارامترهای مورد استفاده در این پهنه‌بندی، موارد زیر را شامل است:
گسل‌ها به عنوان چشمه‌ای لرزه‌ای و تبعات وجود گسل در یک منطقه مانند فاصله از خطوط گسل، جهت گسل و…، کانون‌های رخداد زمین‌لرزه و بررسی تمام ویژگی‌های برداشت شده از یک نقطه کانونی لرزه‌ای مانند بزرگای زمین‌لرزه، عمق رخداد زمین‌لرزه، تراکم زمین‌لرزه در یک محیط و … ، وضعیت ساختار لیتولوژیکی و اثر جنس سازند‌ها در خصوص تشدید و تضعیف موج‌هایلرزه‌ای برخوردی و …..