مقاله پهنه بندي زمين لغزش در حوضه آبخيز تتکابن با استفاده از مدل هاي کمي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در جغرافيا و توسعه از صفحه ۸۳ تا ۹۸ منتشر شده است.
نام: پهنه بندي زمين لغزش در حوضه آبخيز تتکابن با استفاده از مدل هاي کمي
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زمين لغزش
مقاله حوضه توتکابن
مقاله روش تراکم سطح
مقاله شهرستان رودبار
مقاله حرکات دامنه اي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يماني مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي ابوطالب
جناب آقای / سرکار خانم: نگهبان سعيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمين لغزش نوعي حرکت دامنه اي است که منجر به جابجايي مواد سطحي دامنه هاي پرشيب مي شود. دامنه هاي شمالي رشته کوه البرز تحت تاثير شرايط محيطي و اقليم مرطوب داراي پتانسيل بالايي از لحاظ وقوع حرکات دامنه اي نسبت به ساير نقاط کشور است. حوضه تحت بررسي (حوضه توتکابن) در شهرستان رودبار قرار دارد. ثبت بيش از ۱۰۰ لغزش دراين حوضه طي بررسي هاي ميداني نشان دهنده استعداد بالاي اين حوضه جهت وقوع لغزش مي باشد. هدف اين تحقيق شناسايي عوامل موثر، پهنه بندي زمين لغزش و همچنين مشخص کردن پتانسيل مناطق مختلف اين حوضه از لحاظ وقوع لغزش جهت کاستن خسارات ناشي از آن بوده است.
پس از ثبت لغزش هاي موجود و انتقال آن بر روي نقشه اقدام به مشخص کردن مناطق ناپايدار با توجه به متغيرهاي ضخامت رسوب، جهت دامنه، شيب، فاصله از آبراهه، پوشش گياهي، سنگ شناسي و ارتفاع شده است. براي اين منظور از سه مدل امتيازدهي متغيرهاي موثر، ارزش گذاري لايه هاي اطلاعاتي و تراکم سطح استفاده شده است.
ابزار اصلي کار تحقيق استفاده از نرم افزارILWIS  و تکنيک کار مقايسه ميزان تاثيرگذاري متغيرها با استفاده از روش هاي ذکر شده بوده است، نتايج تحقيق از طريق ارايه نقشه هاي پهنه بندي در قالب نرم افزار مذکور و تجزيه و تحليل پهنه هاي در معرض مخاطره به نتايج پهنه با خطر نسبي خيلي کم، خطر نسبي کم، خطر نسبي متوسط و بالاخره پهنه هاي با احتمال وقوع زياد و خطر خيلي زياد تقسيم شده است، و مشخص شده كه مناطق بخش شرقي و شمال غربي حوضه داراي بيشترين پتانسيل زمين لغزش و مناطق شمالي و جنوبي آن خطر كمي را جهت وقوع زمين لغزش داشته و پايدار مي باشند. بديهي است برنامه ريزي براي منطقه به ويژه در راستاي احداث سازه هايي نظير راههاي ارتباطي بناها و ساخت و سازهاي مسکوني و روستايي بايد با توجه به ضريب پايداري دامنه ها صورت پذيرد.