مقاله پهنه بندي ژئومورفولوژيکي دشت ملکان به منظور ارزيابي قابليت کشاورزي با استفاده از GIS که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در جغرافياي طبيعي از صفحه ۱ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: پهنه بندي ژئومورفولوژيکي دشت ملکان به منظور ارزيابي قابليت کشاورزي با استفاده از GIS
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مخروط افکنه
مقاله ژئومورفولوژي
مقاله درياچه اروميه
مقاله دشت ملکان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يماني مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي جبرائيل
جناب آقای / سرکار خانم: انصاري لاري احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مخروط افکنه ها همواره براي کشاورزي و سکونت انسان بطور روز افزون مورد توجه بوده اند. شناخت فرايندها و مکانيسم هاي فعال روي اين لندفرم ها و ويژگي هاي آنها و همچنين شناخت نوع استفاده و کاربري اين واحدها در استفاده بهتر از محيط طبيعي و توسعه پايدار داراي اهميت بسياري مي باشد. در اين تحقيق ويژگيهاي ژئومورفولوژي دشت ملکان در جنوب شرقي درياچه اروميه و نقش آن در کاربري زراعي مورد مطالعه قرار گرفته است  تحولات اين دشت تحت تاثير درياچه اروميه و نوسانات آب آن و رودخانه مردق چاي مي باشد. مخروط افکنه ملکان بعد از ورود مردق چاي به دشت به طول تقريبا ۱۰ کيلومتر ايجاد شده و در ادامه روي دشت در واحد هاي پاي دشت و نوار ساحلي شوره زار درياچه اروميه قرار گرفته است. بررسي ها نشان مي دهد که سطح ايستابي آبهاي زيرميني و کيفيت آنها و نيز شوري خاک عوامل اصلي موثر بر کاربري زراعي بر روي اين دشت مي باشد به طوري که سطح ايستابي آبهاي زيرزميني بين ۱٫۵ تا ۵ متر و مقدار شوري آبهاي زير زميني در حد متوسط تا بسيار بد، طبق نمودار ويل کاکس مي باشد. براي تعيين کردن کاربري زراعي دشت ملکان از روش پهنه بندي وزني يا امتيازي استفاده شده است. براي اين کار از متغير هاي خاکشناسي، زمين شناسي، کيفيت آبهاي زير زميني و سطح ايستابي آن و ارتفاع و شيب زمين استفاده شده است. هر يک از متغيرها در پنج گروه عامل با توجه به دامنه تغييرات آن با امتيازهاي داراي قابليت خيلي کم براي کشاورزي امتياز يک، قابليت کم امتياز دو، قابليت متوسط امتياز سه و قابليت خوب نقشه GIS امتياز چهار و قابليت عالي پنج در نظر گرفته شده است و با هم پوشاني لايه ها با توجه به امتيازهاي بدست آمده در محيط کاربري زراعي دشت بدست آمده است. نتايج نشان مي دهد که ۱۸ درصد زمينها با قابليت بسيار کم، ۱۶ درصد قابليت کم، ۲۵ درصد متوسط، ۲۶ درصد قابليت خوب و ۱۳ درصد قابليت بسيار خوب براي کشاورزي دارا هستند. با توجه به نقشه کاربري زراعي ۶۰ درصد زمين ها کيفيت متوسط به پايين دارند و اين نشانگر آن است که اصلي ترين عامل موثر در کاربري زراعي بالا بودن سطح آبهاي زيرزميني شور مي باشد.