سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت بحران زلزله در شهرهای دارای بافت تاریخی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

نادر زالی – دانشجوی دکترای برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز
رسول قربانی – هیات علمی بخش برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز
علی سلطانی – دانشجوی دکترای شهرسازی استرالیای جنوبی
جلال اسدالهیان – فوق لیسانس شهرسازی

چکیده:

ایران به عنوان یکی از کشورهای واقع در کمربند زمین لرزه دنیا همواره در طول تاریخ مقهور خشم طبیعت بوده و تلفات مالی و جانی زیادی از این منظر متحمل شده است . ضعف نظام مدیریت ساخت وساز در کشور و عدم توجه مردم ، مسئولین و حتی عدم احساس مسئولیت و تعهد اخلاقی مهندسین در رعایت اصول نظام مهندسی مزید بر علت شده و با ساخت و ساز بناهای غیر مستحکم بر دامنه تخریب تاثیر گذاشته و آنرا گسترش داده است . استان آذربایجان شرقی در طول تاریخ بارها در اثر وقوع زلزله های مهیبمورد تخریب قرار گرفته است بر همین اساس شناسایی نقاط پرخطر استان و در واقع پهنه بندی محدوده های پرخطر , کم خطر و بی خطر اولین ضرورت برای تدوین ضوابط مقاوم سازیشهرهای در معرض خطر بیشتر است . این مقاله ضمن بررسی فضای استان آذربایجان شرقی تلاش دارد ضمن شناسایی مناطق پر خطر و شهرهای در محدوده های پرخطر راهکارهای مناسب جهت مقاوم سازی آنها ارائه دهد . بر اساس آمار پروانه های صادر شده توسط شهرداریها در سالهای ۷۲-۸۱ ساخت و سازهای ۳۰ شهر بزرگ استان آذربایجان شرقی از نظر نوع و کیفیت مصالح مورد استفاده تحت بررسی قرار گرفته و در سه سطح بادوام ، نیمه بادوام و کم دوام طبقه بندی شده است . در نهایت در این مقاله متناسب با ویژگیهای زمین ساختی پهنه شهرها ، راهکارهای مناسب جهت استحکام بناها و رعایت آنها درتدوین ضوابط و معیارهای فنی ساخت و ساز ارائه خواهد شد .