سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مرتضی جعفرخانلو – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته زمین شناسی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
علی ارومیه ای – دانشیار زمین شناسی مهندسی و معاون پژوهشی دانشکده علوم پایه دانشگاه
ماشاءاله خامه پیان – عضو هیئت علمی دانشکده علوم پایه دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

جاده کرج-چالوس، یکی از مسیرهای اصلی ارتباطی شهر تهران با نواحی شمالی کشور است که از بخش مرکزی رشته کوههای البرز می گذرد. عبور این مسیر ارتباطی از نواحی کوهستانی با حرکات دامنه ای و رانش زمین در دامنه های مشرف به مسیر راه همراه شده است. در این تحقیق بخشی از جاده کرج-چالوس در حد فاصل کرج تا گچسر به طول ۵۰ کیلومتر و مساحت ۸۱۸ کیلومتر مربع مورد مطالعه قرار گرفته است و نتیجه نهایی به صورت پهنه بندی خطر ناپایداری دامنه ها ارائه شده است. عوامل موثر در این پهنه بندی با الگو گرفتن از روشهای مختلف پهنه بندی عبارتند از: لیتولوژی، شیب ، فاصله از گسل، تراکم شبکه زهکشی و پوشش گیاهی. به منظور ارائه روشی که بتوان بر خلاف سایر روشهای ارائه شده برای پهنه بندی مرزهای خطر را از حالت واضح و و شارپ خارج نمود و همچنین به منظور انتقال اثر پدیده ای که در یک واحد از شبکه قرار دارد به واحدهای مجاور از روش گریجینگ به عنوان الگوی محاسبات استفاده گردید. بازدیدهای صحرایی و همچنینی داده های موجود از زمین لغزشهای اتفاق افتاده در منطقه نشان دادند که نقشه پهنه بندی تهیه شده از این روش با دقت بالایی مناطق مستعد خطر ناپایداری دامنه ها رامتمایز نموده است.