سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علی پناه ایمانی – کارشناس ارشد ژئوتکنیک سازمان آب منطقه ای فارس
نادر هاتف – استاد یار بخش مهندسی راه و ساختمان دانشگاه شیراز

چکیده:

در حال حاضر بر اساس آئین نامه طراحی سازه ها در مقابل زلزله ( استاندارد ۲۸۰۰ ) استان فارس از دو ناحیه لرزه خیز با خطر نسبی متوسط و زیاد تشکیل شده که بیشینه شتاب طراحی در آنها g0/25 تا g0/3می باشد . دربررسی حاضر استان فارس به شبکه ای به ابعاد۰/۲ درجه طول شرقی و۰/۲ درجه عرض شمالی تقسیم شده و برای هریک از نقاط مش بندی علاوه بر شتاب مبنای طراحی (P.G.H.A) سرعت مبنای طراحی ( P.G.H.V )نیز ارزیابی نقاط دارای پتانسیل خطر یکسان با استفاده از برنامه های رایانه ای تعیین گردید . نتایج بررسی نشان می دهد که دراین بخش از ناحیه چین خورده زاگرس با توجه به چشمه های فعال لرزه زا در آن ، می توان پنج پهنه با خطر نسبی متفاوت شامل پهنه با خطر نسبی بسیار بالا ، پهنه با خطر نسبی بالا ، پهنه با خطر نسبی نسبتا بالا ، پهنه با خطر نسبی متوسط و پهنه با خطر نسبی ن سبتا کم را شناسائی نمود که بیشینه شتاب طراحی از۰/۱۷gتا۰/۴۲g وبیشینه سرعت از۵cm/s تا ۳۰cm/s درآنها متغیر است