سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

مریم رسولی – کارشناسی ارشد شیمی دریا – دانشکده ی علوم وفنون دریایی،دانشگاه آزاد و

چکیده:

خزه های دریایی اغلب سازه های دست ساز انسان را که در آب دریا غوطه ور هستند تحت تاثیر قرار می دهند . نتیجه این عمل افزایش هزینه های اقتصادی زیا دی است که برای محافظت و یا جابجایی این سازه ها صرف می شوند . امروزه تحقیقات زیادی در زمینه دستیابی به روشی موثر برای جلوگیری از چسبیدن خزه به این سازه ها یاکمتر کردن آنها صورت می گیرد . معمولی ترین راه حل برای مقابله با چسبیدن خزه به دیواره این سازه ها به وجود آوردن شرایطی است که از چسبیدن خزه ممانعت کند . یکی از روشها پوشش دادن سطوح با رنگهای حاوی مواد سمی است . اغلب مواد سمی ضد خزه ( تری بوتیل قلع، ) TBT اثر مخرب بر موجودات و ارگانیسم های زنده دریایی دارند . امروزه استفاده از TBT در رنگهای ضد خزه محدود شده است . در سال ۲۰۰۱ ،ممنوعیت استفاده از رنگهای ضد خزه دارای تری بوتیل قلع ) TBT) از اول ژانویه ۲۰۰۳ تایید شدو پیش بینی می شود تا اول ژانویه ۲۰۰۸ استفاده از رنگهای تری بوتیل قلع و یا رنگهای دارای اثرات مشابه با تری بوتیل قلع به طور کامل در سراسر جهان ممنوع گردد . امروزه در تعدادی از کشورها،ترکیبات ضد خزه جدیدی مورد استفاده قرار می گیرد . و به دلیل استفاده از پوششهای ضد خزه درمحیط های دریایی مشکلات زیست محیطی جدی بروز کرده است