مقاله پيش بيني ابتلا به ديابت با استفاده از رگرسيون منطقي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۱۶ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: پيش بيني ابتلا به ديابت با استفاده از رگرسيون منطقي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رگرسيون منطقي
مقاله ديابت
مقاله اثرهاي متقابل
مقاله پيش بيني بروز
مقاله منطق بولي
مقاله الگوريتم Annealing

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محرابي يداله
جناب آقای / سرکار خانم: سربخش پروين
جناب آقای / سرکار خانم: حدائق فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: خادم معبودي علي اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ديابت نوع ۲ يكي از بيماري هاي چندعاملي است كه با توجه به اهميت و بار فردي و اجتماعي، لزوم شناسايي افراد پرخطر براي ابتلا به آن مشهود است. تاكنون مطالعه هاي متعددي براي پيش بيني بروز ديابت با استفاده از مدل هاي آماري موجود انجام شده است ولي با وجود اهميت باليني اثر متقابل عوامل خطرساز بر بروز ديابت، امكان لحاظ كردن همه اثرهاي متقابل ممكن در مدل هاي آماري فعلي وجود ندارد. در اين مطالعه، به منظور يافتن تركيبات منطقي مناسب از عوامل خطرساز مرتبط با ديابت نوع ۲ از روش رگرسيون لجستيك منطقي استفاده شد.
مواد و روش ها: جمعيت مورد بررسي، از افراد بخش كوهورت مطالعه قند و ليپيد تهران (TLGS) انتخاب شدند. ۳۵۲۳ نفر (۵۷٫۸% زن و ۴۲٫۲% مرد) وارد مطالعه شدند. تحليل هاي مربوط با استفاده از روش رگرسيون لجستيك منطقي(Logic Logistic Regression)  انجام شد. پارامترهاي مدل با به كارگيري الگوريتم Annealing برآورد شد. به منظور اجتناب از بيش برآورد شدن، تعداد بهينه تركيبات منطقي و متغيرهاي مدل به روش اعتبار متقاطع تعيين شد. براي ارزيابي و مقايسه مدل منطقي به دست آمده با رگرسيون لجستيك حاصل از اثر اصلي، آماره انحراف، ميزان حساسيت و ويژگي دو مدل محاسبه شد. هم چنين، مقايسه ميزان پيش بيني بروز ديابت توسط مدل ها با استفاده از سطح زير منحني مشخصه عملكرد (ROC) انجام شد. نرم افزار R نسخه ۲٫۸٫۱ براي انجام تحليل ها مورد استفاده قرار گرفت.
يافته ها: با استفاده از الگوريتم Anealing مدل رگرسيون لجستيك منطقي با ۴ تركيب بولي شامل ۵ متغير برازش داده شد. آماره انحراف اين مدل ۱۲۰۳٫۳ به دست آمد كه نسبت به مدل هاي ديگر و نيز مدل لجستيك پيشرو (آماره انحراف = ۱۲۰۶٫۸۸) برازش بهتري داشت. عبارات بولي يافت شده در مدل با ۴ تركيب شامل اختلال تحمل قند ناشتا (نسبت بخت: ۵٫۵۳ و فاصله اطمينان ۹۵%: ۷٫۵۹ و ۴٫۰۳، اختلال تحمل قند دو ساعته (نسبت بخت: ۵٫۴۵ و فاصله اطمينان ۹۵%: ۷٫۴۹ و ۳٫۹۶)، داشتن سابقه فاميلي ديابت با (نسبت بخت: ۱٫۸۹ و فاصله اطمينان ۹۵%: ۲٫۶۳ و ۱٫۳۸)، تري گليسريد بالا يا دور كمر بالا (نسبت بخت: ۲٫۴ و فاصله اطمينان ۹۵%: ۳٫۳۲ و ۱٫۷۳) بود (براي همه متغيرها P<0.001). سطح زير منحني راك مربوط به مدل ۰٫۸۴۳ با فاصله اطمينان ۹۵% مجانبي (۰٫۸۷۴ و ۰٫۸۱۳) به دست آمد كه با سطح زير منحني راك مدل لجستيك پيشرو (۰٫۸۳۹) تفاوت معني داري نداشت.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد رگرسيون منطقي به عنوان يك روش جديد، قابليت خوبي براي غربالگري بيماري هاي چند عاملي از جمله ديابت دارد زيرا در اين رگرسيون، امكان شناسايي و لحاظ كردن اثر متقابل بين عوامل خطرساز وجود دارد.