مقاله پيش بيني احتمال زمين افتادن سالمندان بستري در بيمارستانهاي شهر اصفهان؛ كاربرد مقياس مرس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۶۳ تا ۷۱ منتشر شده است.
نام: پيش بيني احتمال زمين افتادن سالمندان بستري در بيمارستانهاي شهر اصفهان؛ كاربرد مقياس مرس
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سالمندان
مقاله بيمارستان
مقاله زمين افتادن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سالاروند شهين
جناب آقای / سرکار خانم: مراثي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: قائدي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: زماني مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بروز بالاي زمين افتادن بيماران در بيمارستان، نگراني مهمي در هر سيستم درماني است. يك ابزار خيلي معمول براي بررسي زمين خوردن، معيار زمين خوردن مرس است. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان احتمال زمين افتادن سالمندان بستري در بيمارستانهاي شهر اصفهان سال ۱۳۸۸ انجام شد.
روش بررسي: پژوهش حاضر، مطالعه اي توصيفي – تحليلي (مقطعي) است. روش نمونه گيري، خوشه اي و سپس سهميه ايي با تعداد ۴۰۰ نمونه بوده و ابزار پژوهش پرسشنامه ايي مشتمل بر دو بخش، كه بخش ابتدايي شامل مشخصات دموگرافيك، تعداد داروهاي مصرفي، تشخيص، بخش و بيمارستاني كه بيمار سالمند در آن بستري مي باشد و بخش دوم مقياس زمين افتادن مرس است. اين پرسشنامه توسط پرسشگران آموزش ديده تكميل گرديد. از آزمون آماري Chi-square جهت تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد.
يافته ها: اين مطالعه نشان داد كه بين ميانگين سني، سابقه زمين افتادن در سه ماه گذشته، نوع كمك هاي حركتي، داشتن خط وريدي، كيفيت راه رفتن، وضعيت ذهني، مصرف سه دارو يا بيشتر، ابتلا به بيماريهاي قلبي عروقي، بيماري عصبي و خطر احتمال زمين افتادن رابطه وجود دارد. بطور كلي يك دوم سالمندان بستري در بيمارستان داراي احتمال خطر زمين افتادن هستند.
نتيجه گيري: زمين افتادن بيمار تهديدي مهم براي توانايي خدمات بهداشتي در ارايه مراقبت است. پرستاران مي توانند بيماران در معرض خطر را شناسايي كنند كه يك برنامه پيشگيري كننده مي تواند ميزان زمين افتادن را كاهش دهد.