مقاله پيش بيني بارش بهاره استان خراسان رضوي بر پايه الگوهاي سينوپتيکي پيوند از دور با بهره گيري از سامانه استنباط فازي – عصبي تطبيقي (ANFIS) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مرتع و آبخيزداري (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۵۵ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: پيش بيني بارش بهاره استان خراسان رضوي بر پايه الگوهاي سينوپتيکي پيوند از دور با بهره گيري از سامانه استنباط فازي – عصبي تطبيقي (ANFIS)
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برآورد بارش
مقاله الگوهاي سينوپتيکي
مقاله سامانه استنباط فازي – عصبي تطبيقي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح قالهري غلامعباس
جناب آقای / سرکار خانم: حبيبي نوخندان مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: خوشحال دستجردي جواد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از اين بررسي ارزيابي ارتباط الگوهاي سينوپتيكي بزرگ مقياس اقليمي با بارش در استان خراسان رضوي مي باشد. در اين بررسي با بهره گيري از سامانه استنباط فازي – عصبي تطبيقي برآورد بارش در بازه زماني فروردين تا خرداد (آوريل تا ژوئن) در استان خراسان رضوي ارايه شده است. داده هاي بارش بهاره شامل آمار و داده هاي بارش ۳۸ ايستگاه همديدي، اقليم شناسي و باران سنجي مي باشد که در فاصله سال هاي ۲۰۰۷-۱۹۷۰ ميلادي از سازمان هواشناسي کشور و وزارت نيرو دريافت شده است. در اين بررسي، در آغاز ارتباط بين تغييرات الگوهاي سينوپتيکي شامل فشار سطح دريا، اختلاف فشارسطح دريا، دماي سطح دريا، اختلاف دما بين سطح دريا و سطح ۱۰۰۰ ميلي باري، دماي سطح ۷۰۰ ميلي بار، ضخامت بين سطوح ۵۰۰ و ۱۰۰۰ ميلي بار، رطوبت نسبي سطح ۳۰۰ ميلي بار و آب قابل بارش با بارش ميانگين منطقه اي مورد بررسي قرار گرفته است. در گزينش اين مناطق که مجموعه اي از نقاط در خليج فارس و درياي عمان، درياي سياه، درياي خزر، درياي مديترانه، درياي شمال، درياي آدرياتيک، درياي سرخ، خليج عدن، اقيانوس اطلس، اقيانوس هند و سيبري را شامل مي شوند، تاثير پذيري بارندگي منطقه شمال شرق ايران از الگوهاي سينوپتيکي در مناطق ياد شده مورد توجه قرار گرفته است. سپس، مدل سامانه استنباط فازي عصبي تطبيقي در دوره ۱۹۹۷-۱۹۷۰ آموزش داده شده است و در پايان، برآورد بارش در دوره فروردين تا خرداد (آوريل تا ژوئن) ۲۰۰۷-۱۹۹۸ انجام شده است. مدل مورد بهره گيري در اين بررسي شامل يک لايه ورودي، يک لايه پنهان و يک لايه خروجي مي باشد. سامانه استنباط فازي مورد بهره گيري در اين بررسي، مدل سوگينو مي باشد. شمار نرون هاي لايه ورودي، پنهان و خروجي به ترتيب (۱-۲۸-۱۳) مي باشد. نتايج نشان مي دهد سامانه استنباط فازي – عصبي تطبيقي در ۹۰ درصد سال ها مي تواند بارش را با دقت قابل قبولي با سطح اطمينان ۱۰ درصد برآورد كند.