مقاله پيش بيني مراحل تغيير رفتار فعاليت جسماني دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي قزوين با استفاده از الگوي پندر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي قزوين از صفحه ۵۸ تا ۶۶ منتشر شده است.
نام: پيش بيني مراحل تغيير رفتار فعاليت جسماني دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي قزوين با استفاده از الگوي پندر
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فعاليت بدني
مقاله الگوي پندر
مقاله خودکارآمدي
مقاله وضعيت سلامت
مقاله مراحل تغيير

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي زيدي عيسي
جناب آقای / سرکار خانم: ضياييها معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: صفري وارياني علي
جناب آقای / سرکار خانم: خلج محمد
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي زيدي بنفشه
جناب آقای / سرکار خانم: مرشدي هادي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: سطح پايين فعاليت بدني يک عامل خطر براي بسياري از بيماري هاي مزمن به شمار مي رود و شواهد موجود حاکي از پايين بودن ميزان فعاليت بدني در جمعيت عمومي است. تغيير اين روند نيازمند تغييراتي در رفتار اکثر مردم است. اما رابطه بين بسياري از عوامل تعيين کننده رواني-اجتماعي و فعاليت بدني به خوبي شناخته نشده است.
هدف: مطالعه به منظور پيش بيني مراحل تغيير رفتار فعاليت جسماني دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي قزوين با استفاده از الگوي پندر انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي در سال ۱۳۸۷ بر روي ۲۲۲ دانشجوي سال اول انجام شد. دانشجويان پرسش نامه هاي خودگزارشي شامل اندازه گيري ورزش، سازه هاي الگوي ارتقاي سلامت پندر و اندازه گيري مراحل تغيير رفتار ورزشي را تکميل کردند. براي تعيين پايايي از روش آزمون – بازآزمون و جهت تاييد همساني دروني سوال ها از آلفاي کرونباخ استفاده شد. روايي صوري و محتوايي نيز در اين مطالعه تاييد شد. آزمون ANOVA و آناليز مسيري براي تعيين ارتباط ميان اين سازه ها با مراحل تغيير رفتار ورزشي استفاده شد.
يافته ها: بيش از نيمي از دانشجويان در مرحله غير فعال قرار داشتند و به طور ميانگين ۴۱٫۶۲ دقيقه در هفته ورزش مي کردند. خودکارآمدي ورزشي، موانع و منافع درک شده، سازه هايي بودند که به طور معني دار مراحل تغيير رفتار ورزشي بين دانشجويان را پيش بيني کردند. تنها خودکارآمدي و مراحل تغيير (P<0.001) توانستند واريانس معني داري از فعاليت بدني را به طور مستقيم پيش بيني نمايند و ساير سازه هاي الگوي پندر از طريق سازه ميانجي مراحل تغيير، بر رفتار فعاليت بدني تاثير مي گذاشتند. وضعيت سلامت درک شده نيز از طريق منافع درک شده و به طور غير مستقيم بر مراحل تغيير، تاثيرگذار بود.
نتيجه گيري: با توجه به يافته ها، تغيير در مراحل آمادگي رفتار فعاليت بدني و ورزش احتمالا به ادراک دانشجويان از خودکارآمدي، موانع موجود و همچنين منافع انجام فعاليت بدني و ورزش و وضعيت سلامت درک شده فرد بستگي دارد. نتايج مطالعه حاضر، حمايت متوسطي را از سازه هاي الگوي پندر در پيش بيني رفتار فعاليت بدني و مراحل تغيير ورزش ارايه مي کند.