سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: سومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

ایرج نوربهشت – دانشگاه اصفهان – دانشکده علوم – گروه زمین شناسی
ابراهیم بشیری – دانشگاه اصفهان – دانشکده علوم – گروه زمین شناسی
محمدعلی ملکی زاده – دانشگاه اصفهان – دانشکده علوم – گروه زمین شناسی

چکیده:

سنگهای اهکی کرتاسه و توف های ائوسن در جنوب غرب کاشان ، (۱۱۵ کیلومتری شمال غرب اصفهان) بعنوان یک بستر مناسب برای تشکیل اسکارن عمل نموده است. از نظر منشاء اسکارن های مزبور مشابه هیچکدام از اسکارنهایی که تاکنون در ایران مطالعه و معرفی شده است نمی باشد، چرا که توده هاینفوذی مسبب آن ظاهرا از محل دگرگونی های مجاورتی فاصله بسیار زیادی دارند. محلول های اسکارن ساز از فواصل دور، از خلال درزه ها و شکستگی ها و نیز از محل همبری بین سازندهای رسوبی مختلف که به عنوان معبری برای عبور سیالات عمل نموده اند، پی سنگ رسوبی منطقه را مورد هجوم قرار داده و اسکارن نوع Distal (دور از توده نفوذی) راساخته است. این اسکارن نیز همانند اسکارنهای جایگزینی دارای کالک – سیلیکاتهای دانه درشتی از قبیل گارنت، اپیدوت، پیروکسن و … میباشد.