سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی اکبر مقصودی – عضو هیات علمی، بخش عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان
حامد احمدی مقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، بخش عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

هدف از پژوهش حاضر، بررسی و مقایسه مقاومت فشاری وخمشی نمونه های بتنی حاوی پوزولان معدنی، در شرایط تغییر پارامترهای نسبت آب به مواد سیمانی، افزودن میکروسیلیس و فوق روان کننده و در نهایت تشخیص بهترین حالت، به لحاظ دستیابی به مقاومت بالای فشاری و خمشی می باشد. برای این کار، ابتدا دو طرح با نسبت شن و ماسه متفاوت با عیار سیمان ثابت ۶۵۰ کیلوگرم در متر مکعب با استفاده از سیمان تیپ ۵ و بدون پوزولان تهیه شده و پس از بررسی نتایج ازمایشات، یک طرح به عنوان طرح ثابت درنظر گرفته شد. سپس شش طرح با نسبتهای آب به سیمان ۰/۲۴، ۰/۲۷، ۰/۳۰، ۰/۳۲، ۰/۳۲ و ۰/۳۸ در حالیکه در کلیه نمونه ها ۲۰ درصد از وزن سیمان با پوزولان معدنی تهیه شده از معدن سیرجان، جایگزین شده است. با استفاده از میکروسیلیس به عنوان افزودنی (۱۰ درصد وزنی سیمان) و افزودن چهاردرصد متفاوت وزنی سیمان (۱، ۱/۲، ۱/۶ و ۲/۵ درصد) فوق روان کننده ، ساخته شدند. مقاومت فشاری نمونه ها در سنین ۳، ۷، ۱۴ و ۲۸ روزه و مقاومت خمشی آنها در سن ۲۸روزه برای شرایط نگهداری در آب به دست آمده و کارآیی مخلوط ها نیز به روش اسلامپ ارزیابی گردید. در این مقاله نتایج به دست آمده از این پژوهش تجزیه و تحلیل و مورد مقایسه قرار گرفته است.