سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سیدحسین عندلیب مقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

سوزاندن گاز در واحدهای شیمیایی، پالایشگاهها، خاکچال ها و … امری است که هم به دلایل ایمنی (کنترل افزایش فشار ناخواسته در واحدهای مختلف و …) و هم به دلایل زیست محیطی (کاهش اثرات گلخانه ای و …) اجتناب ناپذیر است. پیشتازان فرایند سوزاندن گاز (gas flaring) به ترتیب نزولی عبارتند از نیجریه، روسیه، ایران، الجزایر، مکزیک، ونزوئلا، اندونزی و ایالات متحده. بانک جهانی تخمین می زند که سالانه، تنها ۱۰۰ بیلیون متر مکعب گاز طبیعی، مقداری برابر با مصرف سالانه گاز آلمان و فرانسه، سوزانده (flaring) یا مستقیماً به محیط زیست تخلیه (venting) می شود. یکی از کاربردی ترین وسایلی که امروزه بدین منظور بکار می رود، فلر (flare) ها می باشند. فلرها، عمدتاً دودکشهای مرتفعی هستند که گاز در آنها سوزانده می شود و به دو نوع باز و بسته موجود می باشند. احداث فلر و سوزاندن گاز در آن، پیامدهای زیست محیطی مختلفی دارد که در صورتیکه به درستی لحاظ نشوند، می تواند در آینده تأثیرات منفی عمده ای بر انسان، گیاهان و جانوران، و محیط اطراف داشته باشد. آلودگی هوا از مهمترین تبعات منفی سوزاندن گاز در فلر ها می باشد. انتشار استانداردهای سختگیرانه نشر و پخش گاز و کاهش میزان flaring، گامی مؤثر در کنترل آلودگی های هوای ناشی از فلر کردن گاز می باشد. همچنین یک فلرِ گاز، با توجه به ویژگی های گازی که در آن سوزانده می شود، می تواند آلایندگی حرارتی، صوتی، بصری و … نیز داشته باشد.