سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: اولین کنفرانس زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علیرضا مجیدی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور
عبدالهادی قزوینیان – رئیس بخش معدن دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
علی ارومیه ای – معاونت پژوهشی دانشکده علوم پایه دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

انجام تزریق درتوده های سنگی بااستفاده ازدوغاب سیمان یک تجربه رایج و قدیمی دربهسازی زمین و مهندسی عمران بودها ست این تجربه برای مدتی طولانی با قوانین سرانگشتی و تجارب شخصی یا ت حقیقاتی همراه بوده است شرایط مختلف زمین شناختی و طبیعت پیچیده توده سنگها موجب شده که پژوهشگران همواره به دنبال اصلاح روشهای موجود و یافتن روشهایی باشند که درهمه شرایط ازنظر فنی و واقتصادی قابل پذیر ش بوده و ازنظر اجرا نیز دشوار نباشد ازجمله این موارد روشی است که توسط اقابان لمباردی و دیر درسال ۱۹۹۳ تحت عنوان روش GIN عدد شدت تزریق معرفی شد دراین روش سعی براین است که تا تمام مقاطع تزریقی با یک شدت و انرژی ثابت تزریق شوند دراین روش ازدوغابهای پایدار و مقاوم استفاده میشود که درنهایت بعدازگیرش ازخصوصیات مکانیکی و مقاومتی قابل قبولی برخوردارند باتوجه به خردشدگی و ضخامت کم تکیه گاه راست سد بتنی دوقوسی شهیدرجایی واقع درجنوب شهرساری جهت تحکیم و آب بندی ترازهای بالایی تکیه گاه راست روز GIN پیشنهاد میگردد لذا بادرنظر گرفتن نتایج حاصل ازتزریق پرده آب بند درتراز ۴۹۳ متر تکیه گاه راست این سد و باتوجه به خصوصیات زمین شناختی محدوده محور سد پارامترهای مورد نیاز فواصل و عمق گمانه ها برای انجامتزریق مشخص شده اند