سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

منوچهر حیدرپور – استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه صنعتی اصفهان
سیدفرهاد موسوی – استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه صنعتی اصفهان
سعید شعبانلو – دانشجوی دکتری، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
جهانشیر محمدزاده – فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی عمران (مهندسی آب) دانشگاه صنعتی ش

چکیده:

احداث سد روی یک رودخانه منجر به کاهش سرعت جریان و در نتیجه رسوب‌گذاری در مخزن سد می‌شود. افزایش ارتفاع رسوب در پشت بدنه سدها بر عملکرد تأسیسات خروجی، دریچه‌های آبگیر، دریچه‌های توربین و شیرهای تراز پایین‌دست اثرات نامطلوب می‌گذارد. سد زاینده‌رود در ۱۱۰ کیلومتری غرب اصفهان روی رودخانه زاینده‌رود بنا گردیده است. یکی از خطراتی که این سد در آینده با آن مواجه خواهد شد، مسئله افزایش ارتفاع رسوب در پشت بدنه آن می‌باشد. زیرا با گذشت زمان و افزایش حجم رسوبات ورودی، به تدریج ارتفاع رسوب در پشت بدنه سد زیاد شده و می‌تواند باعث ایجاد اختلال در کار دریچه‌های آبگیر و نیروگاه سد شود. با توجه به رسوب‌سنجی سال ۱۳۷۷ هر ساله به طور متوسط ۵/۲ میلیون متر مکعب رسوب در مخزن سد انباشته می‌شود. در این تحقیق، با استفاده از مدل تجربی کاهش سطح و با فرض ثابت بودن حجم رسوب ورودی به مخزن سد، محاسبات پیش‌بینی ارتفاع رسوب صورت گرفته است. نتایج به دست آمده نشان داد که در صورت رسیدن حجم رسوب در مخزن این سد به ۱۲۶ میلیون متر مکعب (سال ۱۴۰۰)، دریچه آبگیر تحتانی سد به طور کامل توسط رسوب پوشانده می¬شود. علاوه بر این، با رسیدن حجم رسوبات به ۲۵۰ میلیون متر مکعب (سال ۱۴۴۹)، ارتفاع رسوب تا رقوم لبه پایین دریچه توربین‌های نیروگاه سد خواهد رسید.