سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هفتمین کنگره سرامیک ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مینا ضرابیان – دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران،
بیژن افتخاری یکتا – دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران،
ابوالفضل ثقفی – دانشکده ریاضی، دانشگاه علم و صنعت ایران
حسین ملائی – کارخانه چینی ایران (ایرانا)

چکیده:

بررسی میزان افت استحکام شکست در قطعات سرامیکی با افزایش ابعاد قطعه، به دلیل افزایش احتمال وجود ترک بحرانی در نمونه ای با ابعاد بزرگتر، نیازمند اطلاع از چگونگی توزیع عیوب در قطعات است . یکی از مهمترین ویژگی ها ی روش آماری و ایبول آن است که در محاسبه احتمال شکست، حجمی از قطعه که تحت تنش کششی قرار دارد در نظر گرفته می شود. بدین ترتیب می توان اثر افزا یش حجم و یا سطح قطعه را در افزا یش احتمال شکست و کاهش استحکام میانگین بررسی نمود . کاربرد این موضوع در صنعت کاشی به دلیل تقاضا جهت خرید محصول با ابعاد چندین برابر بزرگتر بسیار مفید خواهد بود . با استفاده از ا ین روش می توان پیش از راه اندازی خط تو لید و با استفاده از محصول در حال تولید، استحکام میانگین قطعه ای با ابعاد چندین برابر بزرگتر را پیش بینی نمود و در صورت پا یین تر بودن آن از مقدار استاندارد، به اصلاح ترکیب و یا فرآ یند تو لیدی پرداخت . در این مقاله ابتدا به معرفی این روش و نحوه استفاده از آن اشاره و سپس استحکام سه نقطه ای برای بیسکوییت و کاشی تولیدی با ابعاد حدودی ۲۵cm×۸cm اندازه گیری و مدول وا یبول آن محاسبه شد. با استفاده از روش ارایه شده، استحکام میانگین برای بیسکوییت و کاشی با ابعاد ۴۰cm ×cm25 پیش بینی و با مقدارواقعی آن مقایسه شد. نتایج نشان داد که استحکام میانگین پیش بینی شده، برآورد مناسبی از مقدار واقعی ارایه می دهد.