سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: اولین کنفرانس زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

گرگین رحمانی – کارشناس ارشد تکنونیک دانشگاه شهید بهشتی و مدرس دانشگاه پیام نور
جعفر غیومیان – اعضاء هیات علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور
محسن شریعت جعفری – اعضاء هیات علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور
محسن پور کرمانی – عضو هیات علمی دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

باتوجه به سیرصعودی خسارات و زیانهای ناشی ازحرکات دامنه ها مساله پیش بینی و ارایه راه حلهاوشیوه های کنترل و دورماندن ازضررها و خسارت وارده دردهه های اخیر بطور جدی مطرح بودها ست هدف این مقاله بررسی دقت پیش بینی خطروقوع لغزش دراینده با استفاده ازمدلهایی است که با شرایط طبیعی منطقه مورد مطالعه به ویژه شرایط ساختاری و لرزه خیزی انطباق بیشتری دارند عوامل ساختاری و به ویژه شرایط لرزه خیزی حاکم برهر منطقه ازموثرترین عوامل دروقوع یاتشدیدگسیختگی شیبها هستند ازبین روشهای متداول پهنه بندی خطرزمین لغزش سه روش کاناگاوا و مورا و وارسون و روش اصلاح شده نیلسن انتخاب و منطقه موردمطالعه براساس این روشها به نواحی با پتانسیل خطرلغزش تفکیک گردید درهرسه روش مذکور به عامل تکتونیک و لرزه خیزی به عنوان یک عامل مهم و کلیدی تاکید شده است درروشهای مذکور ازشیوه وزن دهی به عوامل موثردرناپایداری استفاده شده است