سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ستار سبحانی – دانشجوی کارشناسی ارشد ،گروه مهندسی فرآیند ، مرکز تحقیقات مهندسی شیم
علیرضا فضلعلی – گروه مهندسی شیمی ، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه اراک

چکیده:

آسفالتین ها یکی از مهمترین مشکلات پیرامون مطالعه مخازن نفتی ، بازیابی نفت های سنگین (Heavy oil recovery) و فرآیند های آنها می باشد . ته نشینی ترکیبات پیچیده و سنگین آلی موجود در نفت خام می تواند باعث بروز این مشکلات گردد. مدلهای ترمودینامیکی عموماً برای مدل کردن رسوب آسفالتین در مخازن نفت خام مورد استفاده قرار می گیرند . یکی از شناخته شده ترین این مدلها ، مدل فلوری – هاگینز (Flory – Huggins) می باشد که رفتار آسفالتین همراه با حلال را با دقت نسبتاً مناسبی پیش بینی می کند . در این مدل ، آسفالتین به صورت یک شبه جزء (Pseudo Component) خالص در فاز جامد فرض می شود و نیز سنگین ترین عناصر نفت خام ، به دو بخش قابل رسوب و غیر قابل رسوب تقسیم می شوند که با نتایج تجربی نیز سازگاری دارند . مشخص سازی خصوصیات بخش های سنگین ناشناخته نفت خام تحت عنوان +C7 توسط می تواند در بهبود دقت مدلهای ترمودینامیکی موثر باشد . در این تحقیق ، به بررسی نتایج حاصل از این مدل برای یک نمونه نفت خام زنده پرداخته و با مقایسه ضرایب تصحیح ، یک ضریب تصحیح جدید پیشنهاد می گردد . همچنین رابطه ی میان میزان حلال و درصد وزنی رسوب آسفالتین ارائه خواهد شد .