سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی الگوریتم های فراابتکاری و کاربردهای آن در علوم و مهندسی
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
طاهره شهبازی – گروه مهندسی آبیاری وزهکشی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
محمود مشعل – گروه مهندسی آبیاری وزهکشی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
جابر سلطانی – گروه مهندسی آبیاری وزهکشی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
مریم وراوی پور – گروه مهندسی آبیاری وزهکشی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

چکیده:
بالا آمدن سطح آب زیرزمینی وبه دنبال آن ماندابی شدن و شوری ثانویه خاک یک مشکل جدی دراراضی فاریاب مناطق خشک و نیمه خشک است برای احیای خاکهای شوروماندابی تکنیک متعارف زهکشی زیرسطحی است که نسبتا گران است و پساب زهکشی مضر تولید می کند یک جایگزین مناسب برای تکنیک بالا میتواند زهکشی زیستی باشد دراین تحقیق به منظور بررسی کارایی مدل شبکه عصبی مصنوعی درخصوص پیش بینی رفتارسامانه های زهکشی زیستی درمناطق نیمه خشک نتایج بدست آ»ده بانتایج حاصل ازمدل SAHYSMOD مقایسه گردید بدین منظور بااستفادها زشبکه پرسپترون چندلایه mlp قانون یادگیری پس انتشار خطا bp الگوریتم لونبرگ مارکوارت LM و معیارهای RMSE وr2 جهت کارایی مدل دوسناوری تعریف گردید بررسی حالات مختلف نشان داد که بهترین مدل شبکه عصبی مصنوعی جهت شبیه سازی سطح ایستابی درسامانه های زهکشی زیستی درمناطق نیمه خشک ومدلی است باساختار۱۱نرون درلایه ی ورودی ۲۹نرون درلایه پنهان و۱نرون درلایه خروجی که مقادیرمیانگین مربعات خطای مدل درمراحل مختلف ازمایش اعتبارسنجی و ازمون به ترتیب برابر با ۰/۹۵و۰/۱۰۴و۰/۸۶ و ضریب همبستگی دربهترین سناریو به ترتیب برابر ۰/۹۹۹۴و۰/۹۹۹۰و۰/۹۹۹۴ می باشد که حاکی ازهمبستگی بالا و معنی داری بین مقادیر هدف و مقادیر پیش بینی شده دارد