سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت و برنامه ریزی انرژی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عبدالرضا کرباسی – دکتری ژئوشیمی
سپیده سحر محمد میرزائی – کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست

چکیده:

نیروگاههای زمین گرمایی معمو ً لا در نواحی دارای سفره های آب زیر زمینی گرم و دی اکسید کربن زیاد احداث می شوند و بخار قابل دید خروجی از برج خنک کننده از دیر باز به این تصور دامن زده است که کیفیت هوا تحت تا ثیر نامطلوب فعالیت یک نیروگاه زمین گرمایی می باشد . در حقیقت تأثیر تأسیسات زمین گرمایی بر کیفیت هوا در مقایسه با بسیاری از صنایع یا نیروگاههای سوخت فسیلی کم است.تحقیق حاضر جهت پیشبینی پراکنش یکی از گازهای اصلی نیروگاه زمین گرمایی سبلان که مراحل احداث آن در دامنه کوههای سبلان و کسری از سال ١٣٧٤ با ظرفیت ٥٠ مگاوات الکتریکی در حال انجام است، می باشد.از آنجا که سایت نهایی برای احداث نیروگاه هنوز معین نشده است، پیش بینی نحوة پراکندگی در دو سایتB وA بررسی شد.مقایسه نتایج مدلسازی پراکنشCO2در نیروگاه زمین گرمایی سبلان نشان می دهد که حداکثر غلظت این گازppm ۳۰۰ بوده و از استانداردهای تعیین شده توسط انستیتو ملی بهداشت و سلامت حرفه ای و اداره بهداشت و سلامت شغلی آمریکا بمراتب کمتر می باشد.