سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سیزدهیمن کنفرانس مهندسی برق ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

پگاه حاجیانی – دانشگاه تهران – دانشکده برق و کامپیوتر
حمیدرضا شفیعی – دانشگاه تهران – دانشکده برق و کامپیوتر

چکیده:

الگوریتم دیکدینگ کروی به عنوان الگوریتمی نزدیک به بهینه برای حل مساله کمترین مربعات در بسیاری از کاربردهای مخابراتی مورد توجه است . از ویژگی های این الگوریتم کارایی مطلوب و پیچیدگی معقول آن می باشد . روشهای موجود برای پیاده سازی الگوریتم دیکدینگ کروی معمولا به حل مساله در فضای حقیقی می پردازند در حالی که در بسیاری از کاربردهای مخابراتی پارامترهای سیستم مقادیر مختلط هستند . برای حل مساله دیکدینگ کروی با پارامتر های مختلط در فضای حقیقی به ناچار باید معادله سیستم به معادله ای در فضای حقیقی تبدیل شود . با این کار ابعاد فضای جستجو دو برابر می شود و به طبع آن پیچیدگی و زمان همگرایی آن افزایش می یابد . اخیرا روشهایی برای حل مساله دیکدینگ کروی در فضای مختلط ارائه شده است . در این مقاله به بررسی پیچیدگی این روشها می پردازیم و یک حد تئوری برای محاسبه پیچیدگی آنها ارائه می دهیم .