سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علیرضا رضایی – گروه بلایای طبیعی و مدیریت بحران/ پایگاه ملی داده‌های علوم زمین کشور
شهرام نصیری – گروه بلایای طبیعی و مدیریت بحران/ پایگاه ملی داده‌های علوم زمین کشور

چکیده:

زمینلرزه ی کهک با بزرگای ۵٫۶ در مقیاس امواج محلی (ML=5.6) (IIEES)، در تاریخ بیست و هشتم خرداد ماه ۱۳۸۶ هجری خورشیدی (۱۸ ژوئن ۲۰۰۷ میلادی)، ساعت ۱۷:۵۹:۵۰ به وقت محلی و ۱۴:۲۹:۴۹به وقت بین‌المللیUTC به وقوع پیوست. بر اساس لرزه نگاشت‌های ثبت شده در شبکه لرزه نگاری باند پهن پژوهشگاهبین المللی زلزله، این زمینلرزه در مختصات ۳۴٫۵۲ درجه ی عرض شمالی و ۵۰٫۸۶ درجه ی طول خاوری رویداده است. رومرکز دستگاهی این زمینلرزه در ۱۴ کیلومتری جنوب باختر قم و ۱۵ کیلومتری شمال بخش کهک مکان یابی گردیده است. بیشینه شتاب ثبت شده توسط مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن ۱۰۱ سانتی متر بر مجذور ثانیهمی باشد که مربوط به ایستگاه شتابنگاری کهک است.
این زمینلرزه آخرین جنبش از سری ۶ رویداد لرزه ای (تاریخی و عهد حاضر) با بزرگای بیش از ۵ بوده که تاکنون رومرکز مهلرزه ای این رویداد را تا شعاع ۱۰۰ کیلومتری تحت تاثیر قرار داده است. بررسی های صحرایی نشان می دهد این زلزله با گسلش سطحی یا فعالیت دوباره ی گسل شناخته شده ای همراه نمی باشد. منطقه مورد مطالعه به شعاع ۱۰۰ کیلومتری گسل های کواترنری و فعالی را شامل می گردد که مهمترین آنها عبارتند از: گسل کاشان، گسل قم- زفره، گسل کوشک نصرت، گسل ایندوس، گسل تلخاب، گسل مرانجاب، گسل البرز و گسل پرندک. سازوکار کانونی این زمین لرزه مطابق گزارش USGS و HARVARD از نوع سازوکار فشاری (معکوس) با مؤلفه فرعی امتداد لغز و راستای شمال باختری- جنوب خاوری می باشد که با روندهای گسله های منطقه که دارای چنین راستا و سازوکاری هستند، همخوانی دارد.
رسم پهنه‌های هم شدت، نشان می دهد که زمینلرزه در گستره وسیعی احساس گردیده است. این زمینلرزه در استانهای قم، تهران، اصفهان، مرکزی، سمنان، یزد، مازندران، قزوین، همدان و لرستان احساس شده است. طبق آمار رسمی، خوشبختانه در این رویداد هیچگونه تلفات انسانی گزارش نگردیده و بدون آسیب به سازه های مسکونی و مهندسی بوده و تنها به تعداد محدودی از بناهای خشتی و گلی آسیب جزئی رسیده است. آسیب‌های وارده آمده در این زمینلرزه در دو بخش مجزا قابل تفکیک می باشد:۱) سازه‌های مهندسی ۲) سازه‌های غیر مهندسی.