سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: کنگره ملی علوم انسانی

تعداد صفحات: ۲۶

نویسنده(ها):

رحمان پاریاد – کارشناس ارشد پژوهشی دانشگاه لرستان

چکیده:

به طور یقین همان طور که حوادث و پدیده های طبیعی ، اموری واقعی و قابل بررسی و تحقیق هستند، پدیده های اجتماعی، روانی و رفتارانسانی نیز امور واقعی و قابل تحقیق و بررسی اند. تنها ابزاروروش های تحقیق در علوم انسانی متفاوت از علوم تجربی است .تحقیقات مربوط ب ه علوم انسانی چون به طورمستقیم با انسان و ابعاد روانی واجتماعی او سروکاردارد،پیچیده ترومشکل تراست.ازاین جهت دقیق ترین و پیچیده ترین موضوعات را به خود اختصا ص می دهند و مستقیماً به انسان وبه زندگی او می پردازند. بنابراین،به همان اندازه ک هتحقیق درعلوم تجربی در دانشگاه ها اهمیت دارد، تحقیقا ت انسانی هم دارای اهمیت و نقش ویژ ه ای به عنوانابزار هدایت کننده دربالابردن شناخت ابعاد گوناگون روانیاجتماعی انسان هستند. این نوع تحقیقات در برنامه ریزی های اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی و توسعه آنها نقش بسزایی دارند . با توجه به این که رسالت دانشگاهها عمدتاًرواج تفکر علمی وتحقیق است ،ولی بررسی های متفاوت و نظرهاومشاهدات گوناگون ارائه شده ، تنگناهای احتمالی رادرباره تحقیقات عل وم انسا نی دردانشگاههانشان می دهد. جدا ازایرادهای اساسی که ممکن است در مورد معیارهای تولید علم و مقالات علمی – پژوهشی م عمول در میان غربیان داشته باشیم – که داریم -واقعیت این است که حتی مطابق همان معیارها نیز، ما به سه مشکل اساسی مواجه هستیم : اول آنکه،جایگاه قابل ملاحظ ه ای در انتشار مقالات عل می- پژوهشی نداریم؛ دوم آنکه وضع انتشار مقالات علو م انسانی ایرانی در مجلات ISI در پایین ترین سطحاست؛ و سوم آنکه به خصوص مقالات علو م انسانی ماه م دچار فقر کمی و هم گرفتار ضعف های اساسی کیفی و نظر ی است. بر این اساس هدف این مقاله پرداختن به نارسائی های تحقیقات در حوزه علوم انسانی بوده است