سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی حبوبات

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

سید حسین صباغ پور – استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور

چکیده:

نخود و عدس از مهمترین گیاهان حبوبات می باشند که به ترتیب ۶۴و ۲۳ در صد سطح زیر کشتحبوبات در ایران را به خود اختصاص داده اند.نخود و عدس در بین محصولاتاز نظر سطح زیر کشتدارایسومین و پنجمینرتبهدر کشور می باشندکه کشورایران به لحاظ سطح زیر کشت این دو محصول،چهارمین رتبه را در دنیا به خود اختصاص داده است. غالبادو محصول نخود و عدس درشرایط دیم ( ۹۵ و ۹۲ در صد) کشت می شوند و عملکرد این دو محصول در مقایسه با سایر کشور های مهم تولید کننده بسیار پایین می باشد. عوامل مختلفی در پایین بودن عملکرد این دو محصول دخیلمی باشند که از جمله می توان مدیریت ضعیف عملیات زراعی ( آماده سازی زمین، روش کشت، میزان بذر ، زمان کشت، کنترل آفات و علف هرز، روش برداشت) ، تنشخشکی، تنش سرما ، بیماری برق زدگی ، بیماری فوزاریوم و بیماری ویروسینام برد. به عبارت بهتر می توان بیان نمود که کشاورزان، حبوبات رابسیار سنتی کشت می نمایند و کمتر می توان آثاری از یافته های تحقیقاتی در مزارع کشاورزانیافت نمود. در صورتی کهبا تحقیقات انجام گرفته جهت نحوه آماده سازی زمین،کشت مکانیزه، میزان بذر،تاریخ کشت مناسب ،کنترل آفات و علف های هرز به روش مکانیزه ، چگونگی کاهش خسارت خشکی و بیماری برق زدگی با کشت ارقام مقاوم به بیماری برق زدگی و فوزاریوم در زمان مناسب و برداشت مکانیزه،می توان عملکردرا حداقلبه میزان ۵۰ در صد افزایش داد.با کشت ارقام اصلاح شده و امید بخش نخود از جمله هاشم ، آرمانو FLIP 93-93و ارقام اصلاح شده و امید بخش عدساز جمله رقم گچساران ، , FLIP 92-12ILL590 و ILL 6037همراه با اجرای توصیه های فنی در طر ح های تحقیقی و ترویجی و مزارع نمایشی می توان به راحتی به این مهم دست یافت.