سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: سومین همایش ملی مرتع و مرتع داری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

احمد احمدی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان آذربایجان غربی
عباسعلی سندگل – عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع

چکیده:

مناطق کوهشتانی به عنوان مهمترین منبع آب، انرژی، تنوع بیولوژیکی، مواد معدنی، تولیدات جنگلی و کشاورزی و تفرج هستند، اکوسیستم های کوهستانی به سرعت در حال تغییر بوده و به فرسیاش تشدید شوند، لغزش ها و کاهش تنوع زیستی حساس می باشند. اکوسیستم های کوهستانی برای بقای اکوسیستم های دنیا ضروری هستند، امروزه با درنظر گرفتن فرسایش ژنتیکی و سیر قهقرایی پوشش گیاهی بررسی چرای متعادل به عنوان یک استراتژی راهبردی برای مدییت صحیح منابع طبیعی امری ضروری و حائز کمال اهمیت است. در استان آذربایجان غربی حدود ۴۷۳۷۳۶۴ واحد دامی وابسته به مرتع وجود دارد که علوفه تولیدی استان با میزان ۶۸۲۳۳۸ تن می تواند حدود ۲۴۱۶۳۵۱ واحد دامی را تغذیه نماید. بنابراین ۲۳۲۱۰۱۳ واحد دامی، مازاد بر تولید مراتع هستند. به منظور بررسی طرح چرای متعادل ایستگاه گله دام واقع در شمالغرب ایران به موقعیت جغرافیایی ’۱۵ ’۳۸ تا ’۲۷ ’۳۸ عرض شمالی و ’۳۸ تا ’۱۳ ’۲۷ ’۳۸ عرض شمالی و ’۳۸ ’۳۳ ’۴۴ تا ’۳۵ ’۴۴ طول شرقی در ۱۳/۵ کیلومتری شهرستان سلماس (استان آذربایجان غربی) به مساحت ۹۵۴/۵ هکتار انتخاب شد. برای بررسی تولیدات دامی دامهای جرا داده شده در قطعه تعادل دام و مرتع و تعدادی از دامهایی که به صورت سنتی جرا می نمودند قبل از ورود به مرتع و بعد از دوره چرا توزین گردیدند. در این مطالعه تیپ گیاهی Festuca-Bronus با وضعیت متوسط، گرایش منفی و تولید ۰/۷ واحد دامی در یک دوره بهره برداری ۹۰ روزه انتخاب واز سال ۱۳۷۸ تا سال ۱۳۸۲ با توجه به ظرفیت و آمادگی مرتع مورد جرای متعادل قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد که وضعیت مراتع از متوسط به خوب رسیده و ظرفیت مراتع از ۱/۳ واحد دامی در ماه به ۲/۷ واحد دامی در ماه افزایش پیدا نموده است.