سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

هادی خبازی – دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی شیمی
روح الله باقری – دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی شیمی
محمدعلی گلعذاز – دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی مواد

چکیده:

یکی ازموثر ترین روشهای کاهش یا جلوگیری از خوردگی فلزات و مخصوصا فولادها، استفاده از پوشش های مقاوم پلیمری از جمله پلی پروپلین است. با توجه به چسبندگی نسبتا کم پلی پروپلین به سطح فلزات، به منظور استفاده ازآن به عنوان یک پوشش لازم است که بر روی ساختار آن اصلاح شیمیایی صورت گیرد. در این تحقیق، ابتدا چسبندگی کوپلیمر قطعه ای پروپلین – اتیلن با استفاده از مقادیر مختلفی از انیدرید مالئیک در یک دستگاه اکسترودر تک مارپیچه اصلاح گردید. نتایج حاصل نشان داد که نمونه حاوی ۱phr انیرید مالئیک (۰/۵۸۱۶% انیدرید مالئیک واکنش کرده)، بیشترین چسبندگی را از خود نشان می دهد. سپس خوردگی فولادبا پوش و بدون پوشش مقایسه شد. نتایج حاصل از ازمون پلاریزاسیون (برونیابی تافل)، آهنگ خوردگی فولاد لخت، فولاد پوشش داده شده با پلی پروپلین خالص (اصلاح نشده) و پلی پروپلین اصلاح شده (تک لایه و دو لایه) را به ترتیب برابر ۰/۰۴۶۹ , ۰/۷۷۹۷ , ۱/۶۶۹, ۱۳/۴۶ mpy نشان داد که در آن کاهش ۲۸۷ برابری آهنگ خوردگی پوشش دولایه نسبت به فولادلخت قابل توجه است.