در هر ساختمان بارها در مقابل نیروهای جانبی به شکل طره های اققی عمل می کنند و لنگرهای حول محورهای قایم به وجود میاور نذد تخریبی در دو مرحله انجام می پذیرد:

– فروریختن قسمت مشترک دو بال

– قروریختن کامل یک بال این شکل ها تنها با محاسبات قانی دینامیکی قضایی بسیار پیچیده و پرهزینه قابل بررسی و توجیه اند. با این همه توصیه می شود که برای تبدیل اشکال پیچیده به اشکال سادهتر در فواصل مناسب بدنه ی ساختمان درزهایی را تعبیه کنند(شکل ۴). این دوراندیشی و احتیاط، در ساختمان های با طول زیاد نیز می یایست اعمال شوند، حتی اگر شکل آن ساختمان ها منظم باشد زیرا نمیتوان حرکات زلزله را در دو انتهای ساختمان مشابه دانست.

الف) سقف ها به نحوی باشند که بتوان آنها را اجزای صلب افقی تلقی کرد. اگر تکیه گاه ها(جرزها، ستون ها و غیره)، پیش از حد معین از هم فاصله داشته. باشند( شکل ۵ )، و اگر نسبت قسمتهای باز (قفسه ی پله یا آسانسور، شبکه ی انال ها و غیره) به کل سطح، بسیار زیاد باشد، توزیع نیروهای F میتواند با توزیع آن در یک کف تغییرشکل ناپذیر و سخت متفاوت باشد(شکل ۶).

در مواقعی که سازه نامنظم است، صفحات افقی، به خصوص در گوشه های تورفته یا جلو آمدگی ها قرار میگیرند(شکل ۷). در چنین حالت هایی دیگر قرض تغییرشکل ناپذیر(صلیب) بودن کفهها در صفحه ی خود صادق نیست.

ب) اجتناب از اشکالی در آنها مرکز اینرسی سازه ی مقاوم ، بر نقطه ی اثر برایند نیروهای حاصل از زلزله منطبق نباشند(

ج) ارجحیت طراحی سیستمهای از نظر استاتیکی نامعین (هیپراستاتیک) بر سیستم های از نظر استاتیکی معین (ایزواستاتیک )