سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس دانشجویان مهندسی عمران سراسر کشور

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ارم مجتهد سیستانی – دانشجوی مهندسی شهرسازی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

فضاهای عمومی مهمترین بخش های شهر را تشکیل می دهند که یکی از این فضاها،پیاده روها هستند.مسیر پیاده تجلی گاه حیات مدنی شهر ومحل رخداد وقایع و فعالیتهای اجتماعی شهروندان در زندگی و حیات شهری می باشد.از این رو طراحی درست و گسترش آنها باعث غنی تر شدن زندگی اجتماعی و فرهنگی می شود.از آنجایی که امروزه در طراحی و برنامه ریزیها سهم وسایل نقلیه موتوری از عابران پیاده و پیاده روها بیشتراست و یکی از مهمترین تفاوتهای شهر جدید و قدیم در تاکید آنها بر سواره و پیاده است،همچنین شهرهای امروز با اصالت دادن به مسیر سواره ازمهمترین اصل شهرسازی کهن یعنی اصالت مسیر پیاده فاصله گرفته اند،در این مقاله تلاش شده با رویکرد کیفی(پدیدار شناسی)و به روش مطالعات کتابخانه ای و بررسی موردی تجربیاتی از طراحی مسیر پیاده موفق و اصول طراحی آنها بر اساس معیارهای شهر ایرانی،به این موضوع پرداخته شود.