مقاله چينه شناسي و فوزولينيدهاي پرمين شمال غرب ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در علوم پايه (دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات) از صفحه ۱۰۱ تا ۱۱۸ منتشر شده است.
نام: چينه شناسي و فوزولينيدهاي پرمين شمال غرب ايران
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چينه شناسي
مقاله فوزولينيد
مقاله پرمين
مقاله آذربايجان
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شعبانيان رحيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: توالي پرمين شما ل غرب ايران در دو حوضه متفاوت رسوبگذاري نموده، به طوري كه در ناحيه زال و ايلانلو آن قابل مقايسه با سازندهاي وژنان، سورمق، جلفا و الي باشي بوده و در پهنه جنوبي منطقه مورد مطالعه، قابل مقايسه با واحدهاي سنگ چينه اي دورود، روته و نسن مي باشد. تعيين سن دقيق توالي هاي آهكي بر اساس تجزيه و تحليل روزنبران به خصوص فوزولينيدها انجام گرفته است.
هدف: سازندهاي آواري دورود و وژنان به سن آسيلين– ساكمارين، سازند روته كوبرگندين– مورگابين و سازند نسن به سن ميدين- جلفين بوده، در حالي كه محتوي فسيلي، سن سازند سورمق را كوبرگندين تا مورگابين، سازند جلفا ميدين تا جلفين پيشين نشان داده و سازند الي باشي داراي سن جلفين پسين تا دوراشامين در مقياس اشكوب هاي استاندارد تتيس است.
روش بررسي: مقايسه توالي هاي كربناته شمال غرب ايران با ديگر نواحي ايران و ساير بخش هاي تتيس نشان مي دهد كه پيشروي پلاتفرم كربناته پرمين در منطقه مورد مطالعه حداقل از اشكوب كوبرگندين شروع شده و نبود چينه شناسي مهمي بين سازندهاي دورود و وژنان با رديف هاي دريايي پرمين مياني سازندهاي روته و سورمق وجود دارد. نهشته هاي دريايي پرمين مياني و پسين در منطقه مورد مطالعه بخشي از پلاتفرم كربناته است كه نه تنها در اين بخش از ايران، بلكه در البرز، ايران مركزي، آباده و كشورهاي مجاور نيز گسترش داشته است.
نتايج: اين پلاتفرم با وجود يكنواختي و گسترش وسيع، داراي تغييرات رخساره اي در جهت قايم و افقي بوده كه فاحش ترين آن در طي ميدين رخ داده و باعث ته نشست لاتريت و بوكسيت در بخش جنوبي منطقه مورد مطالعه و توسعه رخساره هاي لاگوني در كمربند شمالي شده است.
نتيجه‎گيري: مطالعه مقاطع نازك نشان دهنده فراواني روزنبران كوچك در توالي كربناته پرمين پسين و حضور فوزولينيده ها در سنگ هاي آهكي كوبرگندين و مورگا بين پيشين است. در اين مطالعه ۲۵ جنس و ۳۵ گونه فوزولينيده مورد شناسايي قرار گرفتند كه بيشتر آن ها براي اولين بار از طبقات پرمين شمال غرب ايران گزارش مي گردد. اين جنس ها به خانواده هاي Verbeekinidae, Schwagerinidae, Staffellidae, Fusulinidae, Schubertellidae, Ozawainellidae  و Neoschwagerinidae تعلق دارند.