تصویر ماهواره ای Terra- ASTER
سنجنده ASTER یک تصویربردار پیشرفته چند طیفی روی سکوی Terra متعلق به ناسا است که در دسامبر سال ۱۹۹۹ به فضا پرتاب شد. این سنجنده حاصل تلاشی مشترک بین ناسا و ژاپن بوده و یک ناحیه طیفی وسیع شامل ۱۴ باند از محدوده مرئی تا مادون قرمز حرارتی با توان تفکیک رادیومتری، طیفی و مکانی بالا را پوشش داده و خود دارای سه سنجنده به نامهای SWIR ،NIR و TIR با توانهای تفکیکهای به ترتیب ۳۰m ،۱۵m و m ۹۰ است (جدول ۱). هر تصویر ASTER منطقه ای به وسعت ۶۰km×۶۰ را پوشش می دهد. سنجنده ASTER دارای ۵ باند مادون قرمز حرارتی است که به منظور تخمین حرارت واقعی و ضریب گسیل سطح به خصوص در مناطقی که ضریب گسیل نامعلوم می باشد بسیار مناسب است. شکل ۱ تصویر ASTER مربوط به شهر تهران در تاریخ ۲۰۰۱/۷/۲۸ در ساعت ۷۳۹۴۸ قبل از ظهر را نشان می دهد که در این در این مطالعه مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.

۳- تهیه LST از تصویر ASTER با الگوریتم TES
متداولترین الگوریتم به منظور تهیه نقشه حرارتی سطح زمین از تصاویر ASTER الگوریتم TES می باشد. در حال حاضر محصولات حرارتی این سنجنده با استفاده از این الگوریتم توسط ناسا تولید و در اختیار کاربران قرار می گیرد. وابستگی حرارت سطح زمین به خصوصیاتی مانند نوع پوشش سطح، رطوبت، ویژگیهای ساختاری و شیمیایی سطح، ضریب گسیل و شرایط اتمسفری باعث پیچیدگی در تخمین آن می گردد. از جمله مزایای الگوریتم TES استخراج مقادیر حرارت و ضریب گسیل با کمک باندهای حرارتی تصویر ASTER و همچنین در نظر گرفتن شرایط اتمسفری می باشد. با در نظر گرفتن ۵ باند مادون قرمز حرارتی تصویر ASTER پنج معادله و شش مجهول (پنج مجهول ضریب گسیل برای هر باند حرارتی + یک مجهول حرارت) وجود دارد. روشهای مختلفی به منظور اضافه کردن یک معادله و افزایش درجه آزادی مطرح شده است. دقت الگوریتم TES تا حد زیادی بستگی به روش MMD دارد که در آن استفاده می شود IT که خود این روش نیز بستگی زیادی به دقت ضریب گسیل بدست آمده از روش آلفا دارد. با استفاده از معادله انتقال تشعشعی، رادیانس اندازه گیری شده توسط سنجنده در باند i را میتوان با تقریب خوبی به صورت زیر نشان داد: