سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

نورایر تومانیان – دکتر خاکشناسی، عضو هیئت علمی سازمان تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی، مر
حسین خادمی – دانشیار خاکشناسی، گروه خاک شناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصف
احمد جلالیان – استاد خاکشناسی، گروه خاک شناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفها

چکیده:

از آنجا که آثار و شواهد وقایع تاریخی و تغییرات محیطی، طی دوره تکاملی خاکها در لایههای آنها ثبت می گردند . مطالعه ارتباط بین این شواهد خاکشناختی، زمینشناختی و فرآیندهای تشکیل دهنده آنها، این امکان را به وجود میآورد تا بتوان توالی وقایع تاریخی چگونگی تشکیل و تکامل واحدهای اراضی را بازسازی و مسیر تکوین اراضی را تثبیت نمود . هر تکامل خاک شناختی، تفاوت شدید لایههای خاک، تجمع کانیهای مختلف، تجمع غیر طبیعی مواد آلی و ایجاد رنگهای خاکساخته، همه و همه شواهدی از شرایط محیطی گذشته هستند [۳ ، ۵ ، ۶ ]کات در مروری برروی پدیدههای خاک به عنوان شواهد وقایع قدیمی، چنین نتیجه گرفت که هم خاکهای مدفونشده و هم خاک های برجایمانده دارای پتانسیل زیادی در تفسیر اقلیم گذشته کواترنری میباشند [.۴] فرآیندهای خاکساختی و
زمینریختساختی به عنوان منابع اصلی حامل دادههای ثبت شده قدیمی محسوب شده و برای بازسازی اقلیم گذشته بخوبی استفاده میگردند [. ۲] هدف از این مطالعه، استفاده از شواهد بهجای مانده از تغییرات زمینریختشناسی و اقلیمی در خاکها برای بازسازی و بیان مراحل و توالی تکاملی اراضی و تشریح چگونگی تشکیل و تکامل اشکال مختلف اراضی در دره زایندهرود میباشد .