سال انتشار: ۱۳۷۷

محل انتشار: دومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمدرضا قیطانچی – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
محمد رئیسی – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

چکیده:

طی ۳۰ سال اخیر زمین لرزه های متعددی در منطقه قائنات به وقوع پیوسته اند که باعث تلفات جانی و زیانهای مالی فراوان گردیده اند. جدیدترین آنها زمین لرزه قائن –بیرجند می باشد . این زمین لرزه در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۷۶ (۱۰ مه ۱۹۹۷) و ساعت ۱۲ و ۲۷ دقیقه و ۲۹/۶ ثانیه به وقت محلی (ساعت ۷ و ۵۷ دقیقه و۲۹/۶ ثانیه به وقت گرینویچ)در منطقه قائنات به وقوع پیوست. شبکه جهانی وابسته به USGS مشخصات این زمین لرزه را به طول جغرافیایی ۵۹/۷۵۲ E و عرض جغرافیایی ۳۳/۸۵۹N و بزرگیهای Mb=6.3 و Ms=7/3 و عمق ۳۳ کیلومتر اعلام نموده است. بااستفاده از حل ممان، USGS عمق این زمین لرزه را ۲۰ کیلومتر، بزرگی آن را Mw=7.1 ممان آن راده به توان ۲۶ ضربدر ۵/۴ دین سانتی متر با ساز و کار:
(Np1: Strike= 340, Dip=88, Slip=179; Np2: Strike= 250, Dip= 89, Slip=20)
اعلام نموده است. این زمین لرزه که بزرگترین زمین لرزه پس از زمین سال ۱۳۶۹ رودبار در کشور میباشد، باعث کشته شدن ۱۵۶۷ نفر، زخمی شدن ۲۳۰۰ نفر و بی خانمان شدن بیش از ۵۰/۰۰۰ نفر گردید. زمین لرزه قائن – بیرجند نیز به مانند سایر زمین لرزه ها در این منطقه با شکستگی سطحی به همراه بوده است. بلافاصله بعد از وقوع این زمین لرزه، گروهی از موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران جهت مطالعات صحرایی به منطقه آسیب دیده اعزام گردیدند و شبکه موقت لرزه نگاری جهت تثبیت پس لرزه ها در منطقه نصب نمودند. در این مطالعه ابتدا نتایج به دست آمده از بررسیها و مشاهدات صحرایی ارائه می گردد. سپس با تحلیل داده های ثبت شده خصوصیات دقیقتراین زمین لرزه مورد بررسی قرار گرفته و در مرحله بعدی خصوصیات پس لرزه های ثبت شده مورد بررسی قرار می گیرد.