سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علی اصغر ربانی فرد – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد
اسدا… محبوبی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد
رضا موسوی حرمی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی نجفی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

سازند نیزار ( ماستریشتین زیرین ) در حوضه کپه داغ در شمال شرق ایران گسترش دارد . این سازند عمدتاً از رسوبات کربناته و سیلیسی آواری ( ماسه سنگهای ریز تا متوسط و شیل ) تشکیل شده است . مرز زِیرین این سازند با سازند آب تلخ تدریجی و مرز فوقانی آن با سازند کلات فرسایشی است که توسط یک افق خاک قدیمه ( پالئوسول ) مشخص میگردد . در این مطالعه سه برش چینه شناسی در ناودیس کلات ( خشت و جلیل آباد ) و تنگ چهچهه اندازه گیری و ۱۴۰ نمونه برداشت شده است . بر اساس تغییرات عمودی و جانبی رخساره های سنگی و همچنین مطالعات پتروگرافی ، سه توالی رسوبی در چهچهه و چهار توالی رسوبی در سایر برشها شناسائی شده است . کلیه توالی های رسوبی از دسته رخساره های TST و HST تشکیل شد ه اند . مرز فوقانی سوپر سکانس سازند نیزار از نوع اول و مرز تحتانی آن ( بجز برش چهچهه ) از نوع دوم است . باز سازی جغرافیای قدیمه در ناحیه مورد مطالعه در زمان ماستریشتین زیرین نشان می دهد که این رسوبات در طی ۱۰ مرحله مختلف رسوبگذاری نموده و در آخرِین مرحله در معرض فرسایش قرار گرفته و پالئوسول تشکیل شده است . ما معتقدیم که این اطلاعات می تواند در بازسازی جغرافیای دیرینه حوضه کپه داغ در زمان ماستریشتین کمک نماید .