سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: هجدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران
تعداد صفحات: ۶
نویسنده(ها):
گلناز جوزانی کهن – دانشکده مهندسی معدن، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
فریدون سحابی – دانشکده مهندسی معدن، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
غلامحسین نوروزی – دانشکده مهندسی معدن، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
حسین معماریان – دانشکده مهندسی معدن، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران

چکیده:
سازند شوریجه به سن نئوکومین، سنگ مخزن میادین گازی شرق حوضه رسوبی کپهداغ است که براساس لیتولوژی بسیار متغیر آن، توسط کارشناسان شرکت نفت به ۵ بخش و زیربخش با کدهای(A, B, C (C1-C2 وD (D1-D2), E) تقسیمبندی شده است. در این پژوهش با استفاده از نتایج تجزیههای شیمیایی ۷۶ نمونه مغزه سازند شوریجه از دو چاه (یکی تولیدی و دیگری خشک)، واقع در یکی از میادین مرزی کپهداغ، میزان متوسط اکسیدهای اصلی، جایگاه زمینساختی، سنگ منشاء و آب و هوای دیرینه زیربخشهای C2 ،D1 و بخش B چاه تولیدی و زیربخشهای C و ۲ D1 چاه خشک مطالعه شد. براساس میزان متوسط اکسیدهای اصلی، زیربخشD1 این سازند به ویژه در چاه تولیدی با داشتن بیشترین میزان SiO2 و کمترین میزان عوامل سیمانساز بالاترین کیفیت مخزنی را دارد و در مقابل آن زیربخش C2 چاه خشک بدترین کیفیت مخزنی را دارد. براساس نمودارهای متقاطع نسبت K2O/Na2O در مقابل SiO2 جایگاه زمینساختی سازند شوریجه در چاه تولیدی حاشیه قارهای فعال تعیین شد، در حالی که در چاه خشک، حاشیه غیر فعال محتملترین جایگاه زمینساختی است. با رسم نمودار متقاطع نسبت TiO2 در مقابل Al2O3 سنگ منشاء زیربخشهای۱ C و ۲ D سازند شوریجه در چاه تولیدی آلکالی گرانیت و در بخشB گرانودیوریت است. بر اساس همین نسبت در چاه خشک، سنگ منشاء زیربخش D1 عمدتاً آلکالی گرانیت و گرانیتی و در زیربخشC2 گرانیت و گرانودیوریتی است. براساس نسبت SiO2 در مقابل Al2O3+K2O+Na2O آب و هوای دیرینه منطقه در محل هر دو چاه نیمه خشک تا نیمهمرطوب بوده است.