سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سمیه حسینی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد
محمد حسن کریم پور – عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد
خسرو ابراهیمی – عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد
محمد حسین زرین کوب – عضو هیئت علمی دانشگاه بیرجند

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در موقعیت ۵۱ ، ۳۶ ، ۵۷ و ۵۴ ، ۳۷ ، ۵۷ طول شرقی و ۱۱ ، ۲۸ ، ۳۵ و ۲۱ ، ۵۷ ، ۳۵ عرض شمالی قرار دارد. از نقطه نظر تقسیمات زمینشناسی، در بخش شمالی ایران مرکزی قرار میگیرد. واحدهای سنگی دمنطقه مجموعهای از واحدهای ولکانیکی و پلوتونیکی میباشد. زون آرژیلیک گستردهترین زون آلتراسیونی در است وجود آلتراسیون پتاسیک در اعماق کمتر از ۱۶۰ متر دیده میشود. مطالعات ژئوشیمی در منطقه در دو بخش ژئوشیمی رودخانهای و ژئوشیمی سنگی مورد مطالعه قرار گرفت و مقادیر عناصر Cu ,Pb ,Zn ,Ag ,Sb اندازهگیری شد. بالاترین مقدار مس در منطقه به ppm 116 است که منطبق بر واحد کوارتز مونزونیتی میباشد. مقادیر روی و سرب به ترتیب به ppm 201 و ۰٫۱ درصد میرسد. کانیسازی در بخشهای سطحی عمدتاً به صورت رگهای و پراکنده دیده میشود. پیریت فراوانترین پدیده سولفیدی در منطقه است. در اعماق زیاد با توجه مطالعات گمانهای توسط یک شرکت استرالیایی، این کانیسازی عمدتاً به صورت افشان و توأم با کالکوپیریت دیده میشود.